بررسی هوش مصنوعی و فرآیندهای تربیت معلم

توسعه فناوری های دیجیتال، به ویژه هوش مصنوعی، تحولات عمیقی در نظام های آموزشی و به طور خاص در فرآیندهای تربیت معلم ایجاد کرده است. هدف از این مقاله، بررسی جامع نقش هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت تربیت معلم و شناسایی چالش های همراه آن است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و با روش مطالعه کتابخانه ای انجام شده و داده ها از طریق بررسی منابع معتبر داخلی و خارجی (به ویژه پژوهش های منتشرشده در سال های اخیر) جمع آوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی در چهار حوزه کلیدی شبیه سازی آموزشی، تحلیل عملکرد معلمان، شخصی سازی برنامه های تربیتی و پشتیبانی مادام العمر می تواند تاثیرگذار باشد. این فناوری امکان تمرین ایمن، بازخورد فوری، یادگیری تطبیقی و کاهش هزینه های آموزشی را فراهم می کند. با این حال، چالش های اخلاقی و فنی چندان نیز وجود دارد، از جمله نقض حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، شکاف دیجیتال و کاهش نقش تعامل انسانی. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که هوش مصنوعی تنها زمانی می تواند تحول آفرین باشد که در چارچوبی اخلاقی، فرهنگی و آموزشی مناسب پیاده سازی شود و به عنوان مکملی هوشمند برای تقویت ظرفیت های انسانی معلم مورد استفاده قرار گیرد، نه جایگزین آن.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تربیت معلم ، شبیه سازی آموزشی ، تحلیل عملکرد معلم ، شخصی سازی یادگیری ، چالش های اخلاقی.