تحلیل تاب آوری عملیاتی ایستگاه های آتش نشانی شهرداری سیرجان در برابر مخاطرات شهری و صنعتی با رویکرد مدیریت بحران

افزایش رشد شهری، توسعه فعالیت های صنعتی، گسترش حمل ونقل جاده ای و وجود مراکز پرخطر در شهرهای در حال توسعه، ضرورت بازنگری در ساختار و کارکرد سازمان های امدادی و به ویژه آتش نشانی را بیش از پیش آشکار ساخته است. شهر سیرجان به دلیل موقعیت جغرافیایی، قرارگیری در مسیرهای ترانزیتی، توسعه صنعتی و وجود مراکز تجاری و انبارهای مواد، در معرض انواع مخاطرات حریق، انفجار، تصادف، ریزش سازه و حوادث ترکیبی قرار دارد. در چنین شرایطی، تاب آوری عملیاتی ایستگاه های آتش نشانی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های مدیریت بحران شهری، نقش تعیین کننده ای در کاهش خسارات انسانی و مالی دارد. هدف این پژوهش، بررسی و تحلیل تاب آوری عملیاتی ایستگاه های آتش نشانی شهرداری سیرجان در برابر مخاطرات شهری و صنعتی و ارائه راهکارهای ارتقایی مبتنی بر اصول مدیریت بحران است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی، تحلیل ساختاری و مرور تطبیقی تجارب داخلی و خارجی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مولفه هایی مانند پراکندگی فضایی ایستگاه ها، زمان پاسخ اولیه، دسترسی پذیری شبکه معابر، تجهیزاتی بودن ناوگان، سطح آموزش نیروها، هماهنگی بین سازمانی و یکپارچگی داده های عملیاتی، اثر مستقیم بر تاب آوری سازمان آتش نشانی دارند. همچنین نتایج نشان می دهد که در صورت نبود برنامه ریزی مبتنی بر ریسک، حتی سازمان های دارای نیروی انسانی متعهد نیز در مواجهه با حوادث پیچیده، دچار افت عملکرد می شوند. بر این اساس، استقرار مبتنی بر تحلیل ریسک، نوسازی ناوگان، توسعه آموزش های تخصصی، ایجاد سامانه های هوشمند فرماندهی و تقویت هماهنگی با سایر نهادهای شهری، از مهم ترین راهبردهای پیشنهادی این پژوهش است. [۱][۲][۳]

کلیدواژه ها:

آتش نشانی سیرجان ، تاب آوری عملیاتی ، مدیریت بحران ، مخاطرات شهری ، مخاطرات صنعتی ، زمان پاسخ ، ایمنی شهری