نقش محیط مدرسه در پرورش نگرش تحصیلی مثبت و تجارب هیجانی سازنده با تاکید بر کیفیت تعاملات آموزشی و تربیتی؛چالش ها و فرصت ها

محیط مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین بسترهای یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان، نقش اساسی در شکل گیری نگرش تحصیلی مثبت و تجارب هیجانی سازنده ایفا می کند. هدف از این پژوهش مروری، بررسی نقش محیط مدرسه در ارتقای نگرش تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر کیفیت تعاملات آموزشی و تربیتی و نیز تبیین چالش ها و فرصت های موجود در این حوزه است. روش پژوهش از نوع مروری–تحلیلی بوده و بر اساس مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع علمی مرتبط انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که محیط مدرسه دارای ابعاد فیزیکی، روانی و اجتماعی است که هر یک به طور مستقیم بر انگیزش، یادگیری و سلامت روانی دانش آموزان تاثیر می گذارند. کیفیت تعاملات میان معلم و دانش آموز، به عنوان یکی از مولفه های کلیدی، نقش تعیین کننده ای در ایجاد احساس امنیت روانی، افزایش مشارکت کلاسی و تقویت نگرش مثبت نسبت به یادگیری دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که شاداب سازی محیط مدرسه و استفاده از رویکردهای آموزشی نوین می تواند موجب افزایش هیجان های مثبت، کاهش اضطراب تحصیلی و بهبود عملکرد آموزشی شود. در مقابل، چالش هایی مانند ضعف زیرساخت های آموزشی، کمبود امکانات، استفاده از روش های سنتی تدریس و بی توجهی به نیازهای هیجانی دانش آموزان، از موانع مهم در مسیر تحقق محیط یادگیری مطلوب محسوب می شوند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که بهبود کیفیت محیط مدرسه و ارتقای تعاملات آموزشی و تربیتی، نقش مهمی در شکل گیری نگرش تحصیلی مثبت و تجارب هیجانی سازنده دارد و می تواند به افزایش کیفیت نظام آموزشی و رشد همه جانبه دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

محیط مدرسه ، نگرش تحصیلی ، تجارب هیجانی ، تعاملات آموزشی ، شاداب سازی مدارس ، یادگیری دانش آموزان