وابستگی به هوش مصنوعی و کاهش مهارت های یادگیری

ظهور سریع ابزارهای هوش مصنوعی مولد تحولی بنیادین در فرآیندهای یادگیری، تحقیق و حل مسئله ایجاد کرده است. اگرچه این فناوری ها دسترسی به دانش را دموکراتیک کرده و بهره وری را افزایش داده اند، نگرانی های فزاینده ای درباره «وابستگی شناختی» و تضعیف مهارت های پایه یادگیری مانند تفکر انتقادی، حافظه کاری، استدلال تحلیلی و خلاقیت مستقل وجود دارد. این مقاله با مرور پژوهش های روان شناسی شناختی و علوم تربیتی، نشان می دهد که اتکای بیش از حد به هوش مصنوعی می تواند منجر به پدیده «تنبلی شناختی» و کاهش «مهارت های فراشناختی» شود. در پایان، راهکارهایی برای استفاده متعادل و آگاهانه از هوش مصنوعی به منظور حفظ و تقویت قابلیت های یادگیری ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

کیفیت یادگیری ، نوجوانان ، هوش مصنوعی.