ارائه الگوی مدیریت یکپارچه شهری جهت پیشگیری و کاهش تخلفات ساختمانی در کمیسیون ماده ۱۰۰

این پژوهش با هدف ارائه الگوی مدیریت یکپارچه شهری برای پیشگیری و کاهش تخلفات ساختمانی در چارچوب عملکرد کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری ها انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق ناشی از افزایش تخلفات ساختمانی، تعدد نهادهای تصمیم گیر، ضعف هماهنگی بین بخشی، و ناکارآمدی سازوکارهای نظارتی و اجرایی در فرآیند کنترل ساخت وسازهای شهری است. بر این اساس، هدف پژوهش طراحی مدلی یکپارچه است که بتواند از طریق هم افزایی نهادی، ارتقای شفافیت فرآیندهای صدور مجوز، و تقویت نظام نظارت هوشمند، زمینه کاهش تخلفات ساختمانی را فراهم سازد. فرضیه اصلی پژوهش بر این استوار است که استقرار مدیریت یکپارچه شهری با تاکید بر یکپارچگی نهادی، اطلاعاتی و فرآیندی، موجب کاهش معنادار تخلفات ساختمانی و بهبود عملکرد کمیسیون ماده ۱۰۰ خواهد شد. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد ترکیبی (کیفی–کمی) انجام شده است. جامعه آماری شامل مدیران شهری، کارشناسان شهرسازی، و اعضای مرتبط با کمیسیون ماده ۱۰۰ در شهرداری ها بوده و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه های استاندارد گردآوری شده است. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون در بخش کیفی و مدل سازی معادلات ساختاری در بخش کمی صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که مهم ترین عوامل موثر بر کاهش تخلفات ساختمانی شامل یکپارچگی سامانه های اطلاعاتی، افزایش شفافیت در فرآیند صدور پروانه، تقویت نظارت میدانی هوشمند، و هماهنگی نهادی میان دستگاه های اجرایی و نظارتی است. همچنین یافته ها حاکی از آن است که اجرای مدل مدیریت یکپارچه شهری پیشنهادی می تواند به طور معناداری میزان تخلفات ساختمانی را کاهش داده و اثربخشی تصمیمات کمیسیون ماده ۱۰۰ را افزایش دهد. در نهایت، پژوهش تاکید می کند که گذار از مدیریت بخشی نگر به مدیریت یکپارچه، شرط اساسی تحقق نظم کالبدی و حقوقی در نظام شهرسازی معاصر است.

کلیدواژه ها:

مدیریت یکپارچه شهری ، تخلفات ساختمانی ، کمیسیون ماده ۱۰۰ ، حکمرانی شهری ، نظارت هوشمند شهری