تاثیر سبک های مدیریت مدرسه بر مشارکت، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

محیط آموزشی مقطع ابتدایی به عنوان پایه و فونداسیون اساسی نظام تعلیم و تربیت، نقش بسیار حساس و تعیین کننده ای در شکل گیری شاکله شخصیتی، شناختی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند و مدیریت این محیط نیازمند اتخاذ رویکردها و سبک های مدیریتی کارآمد و متناسب با نیازهای روز است. پژوهش حاضر با هدف بررسی دقیق و مروری تاثیر سبک های مختلف مدیریت مدرسه بر میزان مشارکت، مهارت های خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مقطع ابتدایی انجام پذیرفته است. روش اجرای این مطالعه از نوع کتابخانه ای و مروری بوده و با واکاوی و تحلیل عمیق متون، مقالات و منابع معتبر علمی داخلی و خارجی تدوین شده است. یافته های به دست آمده نشان می دهد که گذار از سبک های مدیریتی متمرکز و دستوری به سوی الگوهای مدیریت غیرمتمرکز، مشارکتی و مبتنی بر مدرسه، تاثیرات شگرفی بر بهبود فضای روانی و آموزشی کلاس های درس دارد. در مدارسی که مدیران از سبک های تحول آفرین و مشارکتی استفاده می کنند، دانش آموزان فرصت بیشتری برای ابراز وجود، مشارکت در تصمیم گیری های خرد کلاسی و هدایت فرآیند یادگیری خود پیدا می کنند که این امر مستقیما منجر به ارتقای مهارت های خودتنظیمی در آنان می گردد. همچنین، ایجاد یک بستر حمایتی و تعاملی توسط کادر مدیریت، با افزایش انگیزه درونی و اشتیاق تحصیلی، نمرات و شاخص های عملکرد تحصیلی فراگیران را به شکل معناداری بهبود می بخشد. نتیجه گیری می شود که موفقیت نظام آموزش ابتدایی در پرورش یادگیرندگانی مستقل و توانمند، در گرو بازنگری جدی در ساختارهای مدیریتی سنتی، استفاده از فناوری های نوین مدیریتی و ایجاد فرهنگی مبتنی بر مشارکت همه جانبه تمامی ذی نفعان آموزشی است.

کلیدواژه ها:

سبک های مدیریت مدرسه ، مشارکت دانش آموزان ، خودتنظیمی ، عملکرد تحصیلی ، مقطع ابتدایی.