تبیین راهبردهای طراحی محیط های یادگیری الکترونیکی اثربخش با تاکید بر رویکرد یادگیرنده محوری در دوره ابتدایی

محیط های یادگیری الکترونیکی در دوره ابتدایی نیازمند بازمهندسی ساختاری بر اساس ویژگی های شناختی، عاطفی و رفتاری کودکان هستند تا بتوانند بستری کارآمد را برای فرآیند دانش آفرینی فراهم آورند. هدف از پژوهش مروری حاضر، تبیین راهبردهای طراحی محیط های یادگیری الکترونیکی اثربخش با تاکید بر رویکرد یادگیرنده محوری در دوره ابتدایی و تحلیل تاثیرات آن بر مولفه های تحصیلی دانش آموزان می باشد. روش شناسی این تحقیق بر رویکرد توصیفی و تحلیلی استوار است که با بررسی نظام مند، واکاوی و ارزیابی ادبیات پژوهشی، مبانی نظری و متون تخصصی داخلی و بین المللی موجود در این حوزه انجام گرفته است. بررسی های صورت گرفته نشان می دهد که طراحی محیط های الکترونیکی یادگیرنده محور از طریق غنی سازی ابزارهای تعاملی، شخصی سازی مسیرهای یادگیری و ادغام راهبردهای نوین پداگوژیکی مانند بازی وارسازی، نقشی کلیدی در کاهش بار شناختی نامربوط و افزایش ماندگاری ذهنی آموخته ها ایفا می کند. این پلتفرم ها با تقویت انگیزه درونی، خودکارآمدی کامپیوتری و ایجاد فرصت های کاوشگری آنلاین، میزان مشارکت فعال فراگیران خردسال را در فرآیندهای آموزشی به شکل معناداری بهبود می بخشند. علاوه بر این، توجه به ابعاد تعاملی وب به بهبود ارتباطات میان دانش آموزان، محتوا و معلمان کمک کرده و چالش های انزوای آموزشی در فضاهای مجازی را به حداقل ممکن می رساند. در نهایت، نتایج این پژوهش بر ضرورت تغییر پارادایم تدریس معلمان و استفاده از راهبردهای طراحی کاربرمحور برای بهینه سازی تجربه های آموزش ابتدایی تاکید دارد. طراحان آموزشی و سیاست گذاران آموزش و پرورش می توانند از یافته های این پژوهش برای ارتقای بسترهای یادگیری الکترونیکی مدارس ابتدایی بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

یادگیری الکترونیکی ، یادگیرنده محوری ، دوره ابتدایی ، راهبردهای طراحی ، انگیزه درونی.