بررسی تاثیر آموزش خلاق و مشارکتی درس ادبیات برمیزان یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های آموزش خلاق و مشارکتی در درس ادبیات فارسی بر میزان یادگیری و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. در نظام آموزشی نوین، تغییر پارادایم از آموزش های معلم محور و حافظه محور به سمت رویکردهای فعال و دانش آموزمحور، ضرورتی انکارناپذیر تلقی می شود. درس ادبیات به دلیل ماهیت زیباشناختی و ظرفیت های گسترده در پرورش تخیل، بستر بسیار مناسبی برای پیاده سازی الگوهای خلاقانه است. این مقاله نشان می دهد که بهره گیری از تکنیک هایی نظیر نقش آفرینی، بارش فکری و یادگیری از طریق همیاری نه تنها باعث درک عمیق تر مفاهیم ادبی و آرایه های سخن می شود، بلکه مهارت های اجتماعی و تفکر انتقادی فراگیران را نیز تقویت می کند. یافته های حاصل از تحلیل متون پژوهشی حاکی از آن است که تعامل دوسویه میان دانش آموزان در گروه های کوچک و تشویق به تولید محتوای ادبی خلاقانه، منجر به پایداری بیشتر آموخته ها در حافظه بلندمدت و افزایش قابل توجه نمرات آزمون های استاندارد می گردد. در نهایت، این مطالعه بر این نکته تاکید دارد که خلاقیت در تدریس ادبیات، محیط کلاس را از حالت ایستا خارج کرده و با ایجاد انگیزه درونی، دانش آموز را به پژوهشگری فعال در عرصه زبان و ادب فارسی تبدیل می سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، آموزش خلاق ، درس ادبیات