معماری نامرئی یادگیری: بازخوانی تعاملات کلاسی با تحلیل شبکه اجتماعی و الگوریتم های هوشمند

یادگیری در کلاس درس پدیده ای صرفا شناختی نیست، بلکه حاصل برهم کنش های پیچیده اجتماعی، هیجانی و ارتباطی میان اعضای کلاس است. این پژوهش با تمرکز بر مفهوم معماری نامرئی یادگیری میکوشد ساختار پنهان تعاملات کلاسی را از طریق تحلیل شبکه های اجتماعی و بهره گیری از الگوریتم های هوشمند تبیین کند. رویکرد پیشنهادی امکان شناسایی الگوهای ارتباطی، نقش های تاثیرگذار و میزان انسجام شبکه تعاملات را فراهم میسازد و نشان میدهد که چگونه جایگاه هر فراگیر در شبکه میتواند بر کیفیت تجربه یادگیری و میزان مشارکت او اثر بگذارد. ترکیب شاخص های شبکه ای با تحلیل داده های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی افق تازه ای برای فهم پویایی های کلاس میگشاید و زمینه طراحی مداخلات آموزشی مبتنی بر شواهد را فراهم میکند. یافته های این چارچوب نظری نشان میدهد که توجه به ساختار روابط اجتماعی در کنار ابعاد شناختی میتواند به ارتقای عدالت آموزشی، افزایش مشارکت فعال و تقویت یادگیری مشارکتی بینجامد.واژگان کلیدیتحلیل شبکه اجتماعی، هوش مصنوعی در آموزش، تعاملات کلاسی، ساختار ارتباطی، یادگیری مشارکتی