بازآفرینی یادگیری در عصر تحول؛ رویکردی نو به توسعه شایستگی ها و توانمندی های آموزشی

تغییرات پرشتاب جهان معاصر، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در اهداف، روش ها و پیامدهای یادگیری مواجه ساخته است. در شرایطی که دسترسی به اطلاعات آسان تر از هر زمان دیگری شده، توانایی بهره گیری از دانش، تحلیل مسائل، تصمیم گیری آگاهانه و سازگاری با تغییرات اهمیت بیشتری یافته است. بر همین اساس، رویکردهای نوین آموزشی بر پرورش شایستگی ها، مهارت های کاربردی و مشارکت فعال فراگیران در فرآیند یادگیری تاکید دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد تحول در فرآیند آموزش و تبیین اهمیت توسعه مهارت ها در کنار دانش انجام شده است. نتایج نشان می دهد که آموزش اثربخش در عصر حاضر مستلزم فاصله گرفتن از یادگیری سطحی و حرکت به سوی یادگیری عمیق، معنادار و مبتنی بر تجربه است. همچنین نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری، اهمیت فناوری های آموزشی و ضرورت بازنگری در شیوه های ارزشیابی از مهم ترین عوامل موثر در ارتقای کیفیت آموزش محسوب می شوند. توجه همزمان به دانش، مهارت و نگرش می تواند زمینه تربیت افرادی خلاق، مسئولیت پذیر و توانمند را فراهم سازد.واژگان کلیدی: شایستگی های آموزشی، یادگیری معنادار، آموزش نوین، مهارت آموزی، تحول آموزشی، یادگیری فعال، کیفیت آموزش