اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر شفقت بر خود منفور پرستاران شاغل در بخش اورژانس بیمارستانی شهرستان لارستان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 26

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RTTCH04_6921

تاریخ نمایه سازی: 13 خرداد 1405

چکیده مقاله:

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر شفقت بر کاهش «خود منفور» در پرستاران شاغل در بخش های اورژانس بیمارستانی انجام شد.روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران زن و مرد شاغل در بخش های اورژانس بیمارستان های تحت پوشش دانشکده علوم پزشکی لارستان، شامل بیمارستان امام رضا(ع) لار و بیمارستان امیدوار اوز، در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۴۰ نفر از پرستاران واجد شرایط بود که به روش تخصیص تصادفی ساده در دو گروه ۲۰ نفره آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش درمان گروهی مبتنی بر شفقت را طی ۱۰ جلسه دریافت کرد، اما گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه خودانتقادی گیلبرت و همکاران، شامل مولفه خود منفور، بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و از طریق شاخص های آمار توصیفی، تحلیل واریانس با طرح مختلط، تحلیل کوواریانس تک متغیری و آزمون های تعقیبی با تصحیح بنفرونی تحلیل شدند. سطح معناداری آزمون ها ۰.۰۵ در نظر گرفته شد.یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین گروه آزمایش و کنترل در نمرات خود منفور در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد؛ به طوری که اثر گروه بر نمرات خود منفور معنادار بود ((F(۱,۳۷)=۲۵.۸۱۴, p<.۰۰۱, ηp²=.۴۱۱)). همچنین این تفاوت در مرحله پیگیری نیز معنادار باقی ماند ((F(۱,۳۷)=۲۳.۹۷۱, p<.۰۰۱, ηp²=.۳۹۳)). میانگین تعدیل شده خود منفور در مرحله پس آزمون برای گروه آزمایش ۱۰.۶۲ و برای گروه کنترل ۱۷.۹۸ بود. میانگین تعدیل شده خود منفور در پس آزمون برای گروه آزمایش ۱۰.۶۲ و برای گروه کنترل ۱۷.۹۸ بود. در مرحله پیگیری نیز میانگین تعدیل شده گروه آزمایش ۱۱.۳۶ و گروه کنترل ۱۸.۲۴ گزارش شد.نتیجه گیری: درمان گروهی مبتنی بر شفقت موجب کاهش معنادار و پایدار خود منفور در پرستاران اورژانس شد. بنابراین، این مداخله می تواند برای کاهش خودبیزاری، نگرش های تنبیهی نسبت به خویشتن و خودانتقادی آسیب زا و نیز ارتقای سلامت روان و سازگاری هیجانی پرستاران در محیط های پراسترس بیمارستانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان گروهی مبتنی بر شفقت ، خود منفور ، خودانتقادی ، پرستاران اورژانس.

نویسندگان

یونس عیبجو

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روان شناسی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.

موسی جاودان

دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران