بررسی افسانه غرانیق در قرآن

هدف این تحقیق، نقد سندی و دلالی افسانه غرانیق با رویکرد تحلیل آرای مفسران است. روش این تحقیق، توصیفی تحلیلی است. در افسانه غرانیق آمده است که پیامبر اعظم(ص) هنگام تلاوت سوره نجم، دو عبارت غیر قرآنی را متاثر از شیطان، به پندار وحیانی بودن، در میان آیات این سوره تلاوت فرمود. اما جبرییل، پیامبر (ص) را از این اتفاق آگاه ساخت. این واقعه، حدود دو ماه پس از هجرت مسلمانان به حبشه روی داده است. تعدادی از کتاب های تاریخی و تفسیری اهل سنت، از جمله سیره ابن اسحاق، الطبقات الکبری و تفسیر و تاریخ طبری به ذکر اخبار مرتبط با قصه غرانیق پرداخته اند. روایت تاریخی غرانیق، یکی از احادیث پرشمار جعلی و ساختگی است که در برخی از منابع روایی و تاریخی ذکر شده است. هدف این پژوهش، بررسی سندی و محتوایی حدیث غرانیق در قرآن در آثار مفسران و مورخان است. بسیاری از مفسران و محدثان، اسناد حدیث غرانیق را ضعیف و مخدوش دانسته، و آن را مغایر با نص قرآن و سنت مسلم و عصمت پیامبر اعظم (ص) می دانند. مخدوش بودن سند روایات افسانه غرانیق، اختلاف در نقل روایات، عدم هماهنگی با سیاق آیات سوره نجم، تناقض با آیات دیگر قرآن، تنافی با مقام عصمت پیامبر(ص)، تناقض آشکار با سیره پیامبر(ص) و عدم انطباق داستان با موازین عقلی از مهم ترین دلایل قرآنی، روایی، عقلی و تاریخی رد این داستان برساخته و افسانه موهوم در این پژوهش است که مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

افسانه غرانیق ، قرآن کریم ، پیامبر اسلام ، القاپذیری