اسانس اکالیپتوس (Eucalyptus spp) در شمال ایران: مقایسه ترکیبات با استانداردهای جهان و تولیدکننده های برتر

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 14

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JHSUM-40-1_009

تاریخ نمایه سازی: 13 خرداد 1405

چکیده مقاله:

اسانس اکالیپتوس (Eucalyptus spp) به دلیل داشتن ترکیباتی نظیر ۱,۸-سینئول و آلفاپینن، در صنایع مختلف از جمله دارویی و غذایی کاربرد زیادی دارد. با وجود معرفی گونه های مختلف این گیاه در ایران، مطالعات تطبیقی اندکی در زمینه مقایسه کیفیت و کمیت اسانس ها با گونه های دیگر در ایران و کشورهای دیگر صورت گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی ترکیبات شیمیایی اسانس E. camaldulensis  و E. globulus در شمال ایران و مقایسه آن با استانداردهای جهانی انجام شد. برگ ها از منطقه بهشهر جمع آوری و اسانس به روش تقطیر با آب استخراج گردید. بازده اسانس ها با فرمول وزنی-وزنی محاسبه و ترکیبات شیمیایی با روش های کروماتوگرافی گازی و کروماتوگرافی گازی-طیف سنجی جرمی شناسایی شد. بازده در E. globulus ۶/۲ درصد و در E. camaldulensis ۲/۱ درصد بود. ۱,۸-سینئول، ترکیب غالب هر دو گونه بود. E. globulus  با ۱۹/۸۳ درصد ۱,۸-سینئول کاملا منطبق با استاندارد ISO ۳۰۶۵:۲۰۱۱ بود، درحالی که مقدار ۱,۸-سینئول در E. camaldulensis  (به مقدار ۴۶/۳۹ درصد) پایین تر از حد استاندارد قرار داشت. آلفاپینن در  E. globulus به مقدار ۲۴/۷ درصد در محدوده استاندارد و در E. camaldulensis  به مقدار ۲۸/۱۳ درصد بالاتر از حد استاندارد قرار داشت. مقدار ترکیب ۱,۸-سینئول E. globulus در محدوده استاندارد ISO ۷۷۰:۲۰۰۲ قرار داشت و آلفاپینن اندکی کمتر از حداقل استاندارد بود. مطابقت ترکیب اصلی  E. globulusبا استانداردها، آن را به گزینه مناسبی به منظور استفاده در صنایع دارویی و غذایی تبدیل میکند. هرچند E. camaldulensis از نظر مقدار ۱,۸-سینئول با استانداردها مطابقت نداشت، اما دارا بودن درصد بالای آلفاپینن و ترکیبات متنوع تر، این اسانس را برای کاربردهایی که به مونوترپن های متنوع نیاز دارد، مناسب می سازد.

نویسندگان

زکیه ضیائی موحد

گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

عباس یداللهی

گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

لیلا سمیعی

گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

محمدتقی عبادی

گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

علی مختصی بیدگلی

گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Abdossi, V., Yaghooti Moghaddam, E., & Hadipanah, A. (۲۰۱۵). Chemical ...
  • Faria, J. M. S., Lima, A. S., Mendes, M. D., ...
  • National Poplar and Fast-growing Trees Commission of Iran. Islamic Republic ...
  • Pino, J. A., Moncayo-Molina, L., Spengler, I., & Pérez, J. ...
  • Potocka, W., Assy, Z., Bikker, F., & Laine, M. (۲۰۲۳). ...
  • Sefidkon, F., Assareh, M. H., Abravesh, Z., & Mirza, M. ...
  • نمایش کامل مراجع