اکسرکاین ها و تمرینات محدودیت جریان در سالمندی: مسیرهای سلولی–مولکولی:مرور روایتی

مقدمه: سالمندی با افزایش ناتوانی، چندبیماری، و افت توده و عملکرد عضلانی همراه است. التهاب خفیف مزمن، اختلال عملکرد میتوکندری، و مقاومت آنابولیک در سالمندی، پاسخ بافت ها به فعالیت بدنی را مختل می کند. در این میان، اکسرکاین ها (عوامل گردشی وابسته به ورزش) نقش کلیدی در تنظیم ارتباط بین اندامی و سازگاری های فیزیولوژیک ایفا می کنند. با این حال، تاثیر تمرین با محدودیت جریان خون (BFR) به عنوان یک روش با شدت پایین و ایمن بر شبکه اکسرکاین ها در جمعیت سالمند کمتر شناخته شده است. این مرور روایتی با هدف بررسی مکانیسم های سلولی-مولکولی اثر BFR بر اکسرکاین ها در سالمندی انجام شد. نتیجه گیری: تمرینات مقاومتی با شدت بالا موثرترین راهکار غیردارویی برای پیشگیری از سارکوپنی هستند، اما درد مفاصل، آرتروز، شکنندگی و محدودیت دسترسی، پایبندی سالمندان را کاهش می دهد. تمرینات BFR با شدت پایین (۲۰–۴۰ درصد حداکثر تکرار بیشینه) با ایجاد هیپوکسی موضعی و استرس متابولیک، مسیرهای سیگنالینگ کلیدی مانند  AMPK،mTORC۱  و PGC-۱α را فعال کرده و بدون فشار مکانیکی قابل توجه بر مفاصل، سازگاری های آنابولیک و متابولیک مشابه تمرینات سنگین ایجاد می کند. شواهد انسانی نشان می دهد BFR قدرت و عملکرد عضلانی سالمندان را بهبود می بخشد و برخی اکسرکاین ها (به ویژه مایوکاین ها و سایتوکاین های وابسته به ورزش) را تعدیل می کند، هرچند شواهد برای سایر خانواده های اکسرکاین (مانند آدیپوکاین ها، هپاتوکاین ها و وزیکول های خارج سلولی) محدود است. در صورت تجویز و نظارت مناسب (فشار کاف شخصی سازی شده، ۴۰–۸۰ درصد فشار انسدادی شریانی)، BFR  راهبردی عملی و امیدوارکننده برای حفظ عملکرد عضلانی در سالمندی به شمار می رود. با این وجود، کارآزمایی های تصادفی سازی شده با طراحی مناسب، به ویژه در زنان سالمند، برای استانداردسازی پروتکل ها و روشن سازی مکانیسم های وابسته به اکسرکاین در فواید بلندمدت BFR ضروری است.

کلیدواژه ها:

اکسرکاین ها ، محدودیت جریان خون ، سالمندی ، سارکوپنی ، تمرینات مقاومتی ، مایوکاین ها