هنر به مثابه راهی به سوی هستی اصیل در اندیشه یاسپرس

این پژوهش با هدف تبیین نقش هنر به عنوان بستر ظهور رمزها و رسانه تبادل دانایی تراژیک در دستیابی انسان به «هستی اصیل» از دیدگاه کارل یاسپرس انجام شده است. پرسش اصلی آن است که هنر چگونه می تواند ازطریق به ظهور رساندن رمزها و بازنمایی موقعیت های مرزی به انسان در تحقق مرتبه اگزیستنس یا همان مرتبه وجود اصیل یاری رساند. اهمیت موضوع این است که می کوشد ارزش هنر را فراتر از لذت زیبایی شناختی، همچون راهی برای رویارویی با حقیقت و ارتباط با امر متعالی تبیین کند. پژوهش با تاکید بر کارکرد متافیزیکی هنر در شکل دهی آگاهی وجودی، شکاف میان رویکردهای زیبایی شناختی و معرفت شناختی را در تبیین ارزش هنر پر می کند. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است که در آن با تحلیل مفاهیم اساسی اندیشه یاسپرس مانند اگزیستنس، رمز، موقعیت های مرزی و دانایی تراژیک جایگاه ارزش شناختی هنر با تمرکز بر گونه تراژدی بررسی می شود. نتایج نشان می دهد که از دیدگاه یاسپرس هنر می تواند با آشکار کردن لایه های پنهان واقعیت و برانگیختن آگاهی وجودی در تحقق خودشناسی فلسفی و تجربه ی امر متعالی نقشی بنیادین ایفا  کند. هنر در چهار لایه هستی شناختی، معرفت شناختی، اخلاقی-وجودی و ارتباطی تجربه زیبایی شناختی را به هستی اصیل و ارتباط با امر متعالی پیوند می دهد.

کلیدواژه ها:

هنر ، هستی اصیل ، کارل یاسپرس ، رمز ، ارزش شناختی هنر