ارزیابی و تحلیل اکولوژیک توسعه فیزیکی شهر درچه

زمینه و هدف: رشد فزاینده محیط های شهری مشکلات زیست محیطی شهرهای قرن بیست ویکم را به همراه داشته است. این مشکلات موجب بروز ناپایداری محیط های شهری شده است. رویکردهای مختلفی برای رسیدن به تعادل و پایداری شهری ارائه شده است یکی از این رویکردها شهراکولوژیک است. هدف این پژوهش بررسی نقش توسعه فیزیکی و فشردگی شهری در راستای دستیابی به توسعه اکولوژیک در شهر درچه است. روش شناسی: روش تحقیق در پژوهش حاضر از نظر پارادایمی کمی، از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی - تحلیلی است. روش گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای و پیمایشی بوده است؛ جهت ارزیابی رشد پراکنده شهری از مدل آنتروپی شانون و هلدرن استفاده شده است و برای تحلیل اطلاعات از نرم افزار GIS وSPSS استفاده شده است. نتایج و یافته ها: نتایج پژوهش از طریق مدل آنتروپی شانون نشان می دهد مقدار H بین سال های ۱۳۹۰و ۱۴۰۰ به ترتیب ۵۱۶۵/۱و ۴۰۸۴/۱ است و مقدار (۷) Ln برابر با ۹۴۵۹ /۱ است و ضریب آنتروپی بین سال های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ کاهش یافته است؛ نتایج مدل هلدرن نشان می دهد که در فاصله سالهای ۱۴۰۰ -۱۳۳۵ حدود ۹۲ درصد از رشد فیزیکی شهر مربوط به رشد جمعیت و ۸ درصد مربوط به رشد افقی و اسپرال شهر بوده است؛ بنابراین شرایط برای شکل گیری کاربری مختلط و فشرده به لحاظ ساختار اکولوژیک در این شهر فراهم است. همچنین با توجه به مطالعات انجام شده از سال ۱۳۹۰ تا امروز (۱۴۰۴) رشد شهری تحت کنترل در آمده است و مساحت محدوده شهر نسبت به محدوده مصوب طرح های قبلی۳۶ هکتار کاهش یافته است و از گسترش افقی و بی قواره شهر جلوگیری شده است؛ در واقع این تغییر باعث شده است حرکت شهر به سوی شهر فشرده باشد، این گونه رشد در راستای توان اکولوژیک آن است و می تواند از جهت اقتصادی، کالبدی و فیزیکی به توسعه اکولوژیک و پایداری شهر کمک کند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ، توسعه فیزیکی ، آنتروپی شانون ، شهردرچه ، شهراکولوژیک