نقش بازی در یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی

بازی به عنوان یکی از طبیعی ترین و اثرگذارترین فعالیت های دوران کودکی، نقشی اساسی در فرایند یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی ایفا میکند. پژوهش های جدید نشان میدهند که استفاده هدفمند از بازی در محیط آموزشی میتواند موجب افزایش انگیزه، تقویت مهارت های شناختی، رشد تعاملات اجتماعی و بهبود یادگیری پایدار شود. رویکردهای نوین آموزشی نیز بر یادگیری فعال و تجربه محور تاکید دارند که بازی یکی از کارآمدترین ابزارهای تحقق آن به شمار میرود. این مقاله با هدف بررسی ابعاد گوناگون کارکردهای آموزشی بازی، به تحلیل جایگاه آن در بهبود کیفیت یادگیری، رشد عاطفی و اجتماعی و تقویت مهارت های حل مسئله پرداخته است. واژگان کلیدی: بازی آموزشی، یادگیری فعال، دانش آموزان ابتدایی، رشد شناختی، مهارت های اجتماعی، آموزش تجربه محور