چگونه توانستم مهارت املا نویسی دانش آموزی به نام (باران.م) رابهبود ببخشم؟

مهارت املانویسی یکی از مهم ترین مهارت های پایه در یادگیری زبان فارسی در دوره ابتدایی است و ضعف در آن می تواند بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در سایر دروس نیز تاثیر بگذارد. در سال تحصیلی جاری، در هنگام تدریس در پایه سوم دبستان فرهنگ واقع در عمیدآباد شهرستان ابهر، متوجه شدم یکی از دانش آموزان کلاس به نام (باران.م) در درس املا با مشکلات قابل توجهی روبه رو است. بررسی دفتر املا و فعالیت های کلاسی او نشان می داد که وی در نوشتن صحیح برخی کلمات، تشخیص حروف هم صدا، رعایت نشانه های نگارشی، و دقت در نوشتار دچار اشتباهات مکرر می شود. این موضوع باعث کاهش اعتماد به نفس او در درس فارسی و نگرانی والدین نیز شده بود.با توجه به اهمیت تقویت مهارت های نوشتاری در این پایه تحصیلی و نقش آن در پیشرفت درسی دانش آموزان، تصمیم گرفتم با انجام یک اقدام پژوهی به بررسی دقیق این مشکل بپردازم و راهکارهایی عملی برای بهبود وضعیت املانویسی این دانش آموز ارائه دهم. در این پژوهش، ابتدا با استفاده از روش هایی مانند مشاهده مستقیم در کلاس، بررسی تکالیف و دفترهای دانش آموز، گفت وگو با خود دانش آموز، مشورت با همکاران مدرسه و ارتباط با والدین او، اطلاعات لازم جمع آوری شد. سپس با تحلیل داده های به دست آمده، عوامل احتمالی ضعف در املانویسی شامل کمبود تمرین هدفمند، ضعف در دقت دیداری و شنیداری، اضطراب هنگام نوشتن املا و آشنایی ناکافی با برخی الگوهای نوشتاری شناسایی گردید.در مرحله بعد مجموعه ای از راهکارهای آموزشی و تربیتی برای رفع این مشکل طراحی و اجرا شد. از جمله این راهکارها می توان به استفاده از املاهای آموزشی و خلاق، تمرین های تقویت دقت دیداری، نوشتن کلمات مشکل در قالب بازی های آموزشی، استفاده از روش چندحسی در آموزش املا، تمرین های گروهی و فردی، تشویق و ایجاد انگیزه در دانش آموز، و همکاری بیشتر با خانواده برای تمرین در منزل اشاره کرد. این اقدامات به صورت تدریجی و برنامه ریزی شده در طول چند هفته اجرا گردید و نتایج آن به طور مداوم مورد ارزیابی قرار گرفت.نتایج این اقدام پژوهی نشان داد که اجرای روش های متنوع آموزشی و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان می تواند تاثیر قابل توجهی در بهبود مهارت املانویسی آنان داشته باشد. پس از اجرای راهکارها، میزان اشتباهات املایی (باران.م) به طور محسوسی کاهش یافت، دقت و سرعت نوشتن او افزایش پیدا کرد و اعتماد به نفس او در فعالیت های کلاسی بیشتر شد. همچنین علاقه او به درس فارسی و مشارکت در فعالیت های نوشتاری کلاس افزایش یافت.بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که شناسایی به موقع مشکلات یادگیری و به کارگیری روش های خلاقانه آموزشی توسط معلم، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان دارد و می تواند زمینه پیشرفت تحصیلی آنان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

املا ، اختلال املا نویسی ، پایه سوم ، اقدام پژوهی ، دقت دیداری ، املا چندحسی ، آموزش فارسی ، (باران.م)