بررسی نقش آموزش تفکر انتقادی و پرسشگری در پرورش دانش آموزان مستقل و خودراهبر
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFTRA02_281
تاریخ نمایه سازی: 13 خرداد 1405
چکیده مقاله:
معاصر که سرعت تولید دانش، تنوع اطلاعات و پیچیدگی مسائل فردی و اجتماعی به طور بی سابقه ای افزایش یافته است، نظام های آموزشی دیگر نمی توانند صرفا بر انتقال محفوظات و انباشت اطلاعات تاکید داشته باشند. آموزش امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند پرورش دانش آموزانی است که بتوانند به صورت مستقل بیندیشند، اطلاعات را تحلیل و ارزیابی کنند، درباره پدیده ها پرسش های معنادار مطرح سازند و مسیر یادگیری خود را آگاهانه هدایت کنند. در چنین شرایطی، تفکر انتقادی و پرسشگری به عنوان دو مولفه بنیادین یادگیری عمیق و معنادار، جایگاهی محوری در تربیت نسل آینده پیدا کرده اند؛ نسلی که نه تنها مصرف کننده دانش، بلکه تولیدکننده معنا، تصمیم گیرنده آگاه و کنشگر مسئول در زندگی فردی و اجتماعی خود است. تفکر انتقادی فرایندی ذهنی و نظام مند است که به دانش آموز امکان می دهد داده ها و اطلاعات را بدون پذیرش سطحی و تقلیدی بررسی کند، فرض ها را به چالش بکشد، شواهد را بسنجد و به نتایج منطقی و مستدل دست یابد. این نوع تفکر، دانش آموز را از وابستگی صرف به معلم و کتاب درسی رها می سازد و او را به فردی فعال در فرایند یادگیری تبدیل می کند. در کنار آن، پرسشگری به عنوان موتور محرک تفکر انتقادی، نقش اساسی در شکل گیری یادگیری خودراهبر ایفا می کند؛ زیرا طرح سوال های عمیق، کنجکاوی شناختی را برمی انگیزد، ذهن را به جست وجوی پاسخ های نو سوق می دهد و دانش آموز را به مشارکت آگاهانه در ساخت دانش سوق می دهد. دانش آموز مستقل و خودراهبر کسی است که قادر است اهداف یادگیری خود را شناسایی کند، برای دستیابی به آن ها برنامه ریزی داشته باشد، منابع مناسب را انتخاب کند، پیشرفت خود را ارزیابی نماید و در صورت نیاز راهبردهای یادگیری اش را اصلاح کند. چنین ویژگی هایی بدون آموزش هدفمند تفکر انتقادی و تقویت فرهنگ پرسشگری به سختی شکل می گیرد. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی نقش آموزش تفکر انتقادی و پرسشگری در پرورش دانش آموزان مستقل و خودراهبر پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که آموزش تفکر انتقادی و پرسشگری، پایه ای اساسی برای پرورش دانش آموزان مستقل و خودراهبر است، زیرا با تقویت مهارت تحلیل، ارزیابی، پرسشگری و تصمیم گیری آگاهانه، آنان را به یادگیرندگانی فعال، مسئول و توانمند در هدایت مسیر یادگیری و مواجهه با چالش های فردی و اجتماعی تبدیل می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان