بررسی جایگاه آموزش اخلاقی در نظام آموزشی ایران

هدف این مقاله، بررسی جایگاه و نقش آموزش اخلاقی در نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران است. با توجه به تاکیدات سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و سایر اسناد بالادستی بر پرورش انسانهایی مومن، متعهد و اخلاقمدار، این پژوهش به تحلیل کاستیها، چالشها و راهکارهای موجود در این حوزه میپردازد. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با مطالعه اسناد کتابخانهای شامل قوانین، سیاستها، مقالات علمی و گزارشهای پژوهشی انجام شده است. یافتهها نشان میدهد که علیرغم تاکیدات نظری و قانونی قوی، آموزش اخلاقی در عمل با چالشهای متعددی از قبیل تمرکز بر حافظه محوری و انتقال مفاهیم انتزاعی، کمتوجهی به مهارتهای عملی و منش اخلاقی، ناهماهنگی بین خانه، مدرسه و جامعه، و کمبود نیروی انسانی مجرب و منابع آموزشی کارآمد روبرو است. این مقاله در نهایت، راهکارهایی همچون تلفیق آموزش اخلاقی با تمام دروس، تقویت "مدرسه به عنوان جامعه یادگیری اخلاقی"، توانمندسازی معلمان، و بهرهگیری از روشهای فعال و مبتنی بر داستان و موقعیتهای واقعی را پیشنهاد میکند و بر لزوم بازنگری جدی در شیوه های اجرایی برای نهادینهسازی ارزشهای اخلاقی در دانش آموزان تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، پرورش ، اخلاق ، دانش آموز ، ایران