کاربرد نظریه های روانشناسی تربیتی در ارتقاء سلامت روانی، شادکامی و روحیه سازگارانه دانش آموزان دبستان فرهنگیان مهرستان

روحیه و سلامت روان دانش آموزان در مقطع ابتدایی، یک عامل حیاتی و زیربنایی برای موفقیت های تحصیلی و اجتماعی در آینده به شمار می رود. این پژوهش با هدف تبیین نقش و کاربست عملی نظریه های کلیدی روانشناسی تربیتی در بهبود روحیه، افزایش شادکامی، و تقویت سازگاری دانش آموزان دبستان فرهنگیان مهرستان به رشته تحریر درآمده است. نظریه هایی نظیر نظریه رشد شناختی پیاژه و ویگوتسکی (برای درک فرآیند یادگیری و توانمندی های ذهنی کودک)، نظریه رشد روانی-اجتماعی اریکسون (با تاکید بر مرحله کوشایی در برابر حقارت)، رویکرد انسان گرای مازلو (برای تامین نیازهای بنیادی نظیر ایمنی و تعلق)، و رویکرد رفتارگرایی و روانشناسی مثبت (برای تقویت انگیزه درونی و شادی)، به عنوان چارچوب نظری اصلی این تحقیق مورد استفاده قرار گرفته اند. نتایج مرور پیشینه پژوهش های داخلی نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر این نظریه ها، به ویژه در مدارس ابتدایی ایران، اثرات مثبت و معناداری بر متغیرهایی مانند عزت نفس، انگیزه پیشرفت، کفایت اجتماعی و کاهش اضطراب دانش آموزان دارند (مانند مقالات مربوط به نقش نیازهای بنیادی روانشناختی و شادکامی و همچنین تاثیر تدریس فعال بر شادکامی). بنابراین، دبستان فرهنگیان مهرستان می تواند با نهادینه کردن اصول این نظریه ها در برنامه درسی، روش های تدریس، و تعاملات روزمره، به جای صرفا آموزش محتوایی، بر پرورش نسلی شاداب، دارای اعتماد به نفس و سازگار تمرکز کند. مدل پیشنهادی این مقاله، بر محیط یادگیری سازنده گرا، تقویت مثبت رفتاری، و ارضای نیازهای تعلق و شایستگی تاکید دارد که همگی منجر به ارتقاء روحیه کلی دانش آموزان خواهند شد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی تربیتی ، روحیه دانش آموزان ، دبستان فرهنگیان مهرستان ، شادکامی ، نظریه اریکسون ، نظریه پیاژه ، انگیزه تحصیلی ، سازگاری اجتماعی.