پرورش سواد عاطفی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی در فضای دیجیتال طراحی برنامه ای مبتنی بر الگوی ارتباط مربی-محور و قصه گویی هوشمند

این پژوهش با هدف طراحی و اعتباربخشی یک برنامه اجرایی برای معاونان پرورشی مدارس ابتدایی جهت پرورش سواد عاطفی-اجتماعی دانش آموزان با استفاده از رویکرد قصه گویی تعاملی و نقش مربی گری انجام شد.این مطالعه به روش اکتشافی آمیخته (ترکیب کیفی-کمی) انجام شد. ابتدا با مرور ادبیات و مصاحبه با ۱۵ معاون پرورشی مجرب، چارچوب برنامه طراحی گردید. سپس برنامه طراحی شده در قالب پژوهش اقدام پژوهی در یک مدرسه ابتدایی به مدت ۴ ماه (هفته ای یک جلسه ۴۵ دقیقه ای) با ۳۰ دانش آموز پایه سوم اجرا شد. داده ها از طریق چک لیست مشاهده رفتار، پرسشنامه ساده خودگزارشی کودکان و خودارزیابی معاون پرورشی گردآوری و به صورت کیفی و کمی ساده (درصد و میانگین) تحلیل شدند.یافته ها نشان داد اجرای برنامه منجر به:۱. افزایش ۴۰ درصدی تشخیص و نام گذاری هیجانات در موقعیت های قصه ها.۲. افزایش ۳۵ درصدی رفتارهای همکاری و همدلی در فعالیت های گروهی کلاس.۳. بهبود قابل توجه کیفیت ارتباط کلامی و حل تعارض دانش آموزان در زنگ تفریح و فعالیت های گروهی.۴. افزایش مهارت مربی گری و هدایت گفت وگوی موثر در معاون پرورشی مجری طرح.برنامه طراحی شده با تاکید بر ایفای نقش فعال معاون پرورشی به عنوان مربی (و نه مدیر) و استفاده از قصه به عنوان بستری امن و جذاب، می تواند به عنوان یک الگوی عملیاتی موثر در مدارس ابتدایی برای مقابله با پیامدهای کاهش تعاملات رو در رو و تقویت مهارت های پایه زندگی در دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سواد عاطفی-اجتماعی ، معاون پرورشی ، دانش آموزان ابتدایی ، قصه گویی تعاملی ، مربی گری ، اقدام پژوهی.