استراتژی جبران مافات تحصیلی دانش آموزان ابتدایی در دوران پساجنگ

جنگ ها تاثیرات عمیق و چندجانبه ای بر نظام های آموزشی، به ویژه در مقطع حساس ابتدایی دارند. اختلال در روند یادگیری، آسیب های روانی-اجتماعی، و از دست دادن سال های تحصیل، منجر به شکاف تحصیلی قابل توجهی میان دانش آموزان و استانداردهای مورد انتظار می شود. این پژوهش با هدف طراحی و تبیین استراتژی های کارآمد برای جبران مافات تحصیلی دانش آموزان ابتدایی در دوران پساز جنگ انجام شده است. روش پژوهش حاضر، توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. یافته ها نشان می دهد که استراتژی های جبران مافات باید فراتر از آموزش های جبری ساده بوده و شامل سه محور اصلی «بازیابی روانی-هیجانی»، «فشرده سازی و بازطراحی محتوای آموزشی» و «مشارکت جامعه و خانواده» باشد. نتایج حاکی از آن است که موفقیت در جبران مافات، نیازمند رویکردی چندرسانه ای، انعطاف پذیر و مبتنی بر تاب آوری است که در آن اولویت با سلامت روان و بازگشت به محیط امن آموزشی است تا انتقال صرف دانش.

کلیدواژه ها:

جبران مافات تحصیلی ، آموزش ابتدایی ، دوران پساجنگ ، تاب آوری آموزشی