تاثیرفعالیت های گروهی بررشدشخصیت دانش آموزان در محیط آموزشی

رشد شخصیت دانش آموزان به عنوان یکی از غایات اصلی نظام های تعلیم و تربیت، همواره تحت تاثیر الگوهای آموزشی و تعاملات محیطی قرار دارد. در این میان، فعالیت های گروهی و یادگیری مشارکتی به عنوان راهبردی محوری، نقشی تعیین کننده در ابعاد مختلف شخصیتی از جمله خودپنداره، هوش هیجانی و مسئولیت پذیری ایفا می کنند. این مقاله با هدف واکاوی تاثیرات عمیق مشارکت های گروهی بر تحول روانی و رفتاری دانش آموزان تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که حضور در گروه های کاری، فضایی ایمن برای آزمون و خطای اجتماعی فراهم آورده و دانش آموزان را از انفعال آموزشی به سمت کنشگری فعال سوق می دهد. در این فرایند، نه تنها مهارت های شناختی تقویت می شوند، بلکه ویژگی های شخصیتی نظیر تاب آوری، همدلی و روحیه نقدپذیری نیز در دانش آموزان نهادینه می گردد. نتایج این بررسی حاکی از آن است که محیط های آموزشی که بر تعاملات بین فردی تاکید دارند، دانش آموزانی با شخصیت متوازن تر و سازگارتر به جامعه تحویل می دهند که در مواجهه با چالش های زندگی توانمندی بالاتری از خود نشان می دهند.

کلیدواژه ها:

فعالیت گروهی ، رشد شخصیت ، محیط آموزشی