مدل های نوین کنترل کیفیت تاسیسات در پروژه های عمرانی شهرداری

کنترل کیفیت تاسیسات در پروژه های عمرانی شهرداری، به عنوان یکی از ارکان اصلی تضمین دوام، ایمنی و بهره وری زیرساخت های شهری، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با توجه به پیچیدگی فنی این پروژه ها، تعدد ذی نفعان، تنوع عوامل موثر بر اجرا و نیز محدودیت های روش های سنتی کنترل کیفیت، ضرورت طراحی و به کارگیری یک مدل نوین و کارآمد بیش از پیش احساس می شود. هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل مولفه ها و شاخص های موثر بر طراحی مدل نوین کنترل کیفیت تاسیسات در پروژه های عمرانی شهرداری و ارائه چارچوبی عملیاتی برای بهبود فرایندهای کنترلی در این حوزه است. این پژوهش با رویکرد ترکیبی (کمی–کیفی) و به روش توصیفی–تحلیلی انجام شده است. در بخش کیفی، با استفاده از مطالعات اسنادی، تحلیل محتوا و مصاحبه با خبرگان حوزه پروژه های عمرانی و کنترل کیفیت، مولفه های اولیه مدل شناسایی شد. در بخش کمی نیز، با طراحی پرسشنامه و جمع آوری داده ها از جامعه آماری متشکل از مدیران، مهندسان ناظر، کارشناسان کنترل کیفیت و مجریان پروژه های عمرانی شهرداری، داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی، تحلیل عاملی تاییدی و مدل سازی معادلات ساختاری مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که کنترل کیفیت موثر تاسیسات، نیازمند رویکردی سیستمی، فرایندمحور، پیشگیرانه و مبتنی بر فناوری های نوین است. همچنین عواملی همچون کیفیت طراحی، هماهنگی بین عوامل پروژه، شایستگی نیروی انسانی، مستندسازی، نظارت مستمر و بهره گیری از فناوری هایی نظیر BIM، نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت تاسیسات دارند. در نهایت، مدل پیشنهادی پژوهش می تواند به کاهش دوباره کاری، افزایش عمر مفید تجهیزات، بهبود عملکرد بهره برداری و ارتقای کیفیت خدمات شهری منجر شود.

کلیدواژه ها:

کنترل کیفیت ، تاسیسات ، پروژه های عمرانی شهرداری ، مدل نوین ، مدیریت کیفیت ، BIM ، معادلات ساختاری ، بهبود عملکرد