بررسی راه های کاهش دی اکسید کربن در پتروشیمی پردیس

در این پژوهش، سه راهکار مدیریت دی اکسید کربن شامل تولید گاز سنتز به روش ریفورمینگ خشک متان، تولید متانول به روش هیدروژناسیون کاتالیستی و تولید سوخت مایع و گازی به روش سنتز فیشر-تروپش برای گازهای دودکش پتروشیمی پردیس در منطقه ویژه انرژی عسلویه مورد شبیه سازی و ارزیابی فنی-زیست محیطی قرار گرفت. شبیه سازی با استفاده از نرم افزارهای Promax برای فرآیند جذب و Aspen Hysys برای فرآیندهای سنتز انجام شد. نتایج نشان داد که استفاده از حلال ۲-آمینو-۲-متیل-۱-پروپانول با غلظت ۸/۳۴ درصد وزنی قادر است ۵۴/۹۱ درصد دی اکسید کربن را با مصرف انرژی ۰۵/۱۱ گیگاژول به ازای هر تن دی اکسید کربن جداسازی نماید. از هر تن دی اکسید کربن جداسازی شده، به ترتیب ۴۱/۱ تن گاز سنتز (با نسبت H۲/CO برابر ۱)، ۶۳۱/۰ تن متانول با خلوص ۹۹/۹۹ درصد و ۷۰۲/۰ تن سوخت (شامل سوخت مایع غنی از بوتان و پروپان و سوخت گازی) قابل تولید می باشد. مقایسه پارامترهای ارزیابی نشان داد که فرآیندهای تولید متانول و سوخت با بازده انرژی بالای ۷۵ درصد، گزینه های مناسب تری نسبت به تولید گاز سنتز هستند. فرآیند مذکور قادر است روزانه ۴۹۰۲ بشکه سوخت مایع تولید نماید. تامین هیدروژن مورد نیاز از منابع تجدیدپذیر برای کاهش بیشتر انتشار دی اکسید کربن ضروری است.

کلیدواژه ها:

دی اکسید کربن ، جذب شیمیایی ، ریفورمینگ خشک ، هیدروژناسیون ، سنتز فیشر-تروپش