جایگاه و نقش داوری و ساختارهای الکترونیکی مبتنی بر هوش مصنوعی در حل و فصل اختلافات تجاری در ایران و اتحادیه اروپا

این پژوهش به بررسی نقش داوری و ساختارهای الکترونیکی مبتنی بر هوش مصنوعی در حل وفصل اختلافات تجاری در ایران و اتحادیه اروپا می پردازد و با روش توصیفی تحلیلی انجام شده است. در این مطالعه اعتبار ساختارهای الکترونیکی مبتنی بر هوش مصنوعی در دو بخش شرایط عمومی و اختصاصی بررسی می شود. قراردادهای مبتنی بر زنجیره بلوک و قراردادهای هوشمند به دلیل شفافیت بالا، امکان کاهش ابهام در قراردادها و تسریع در انعقاد معاملات الکترونیکی را فراهم می کنند و با استفاده از الگوهای قراردادی و الگوریتم های برنامه نویسی طراحی می شوند. همچنین هوش مصنوعی با تحلیل روندهای بازار و پیش بینی ریسک ها، به ویژه در معاملات ارزهای دیجیتال، به تصمیم گیری حقوقی و تجاری کمک می کند. نتایج نشان می دهد که جایگاه و اعتبار قانونی معاملات مبتنی بر هوش مصنوعی در نظام حقوقی ایران نسبت به برخی نظام های حقوقی مانند انگلیس هنوز به طور کامل توسعه نیافته است. با این حال، این نوع معاملات نسبت به قراردادهای سنتی کارآمدتر و کم هزینه تر هستند و نیازمند تدوین قوانین و شناسایی ابعاد فنی و حقوقی می باشند. همچنین در ایران می توان رسیدگی به اختلافات ناشی از این معاملات را هم در محاکم سنتی و هم از طریق داوری تخصصی تصور کرد، اما ایجاد نهادهای تخصصی ضروری است، زیرا ماهیت فنی و پیچیده فناوری هوش مصنوعی چالش هایی در تطبیق با قواعد عمومی قراردادها ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

داوری الکترونیکی ، حل وفصل اختلافات تجاری ، هوش مصنوعی ، ساختارهای الکترونیکی ، قراردادهای هوشمند.