پارادوکس آموزش در عصر منازعه(جنگ)؛ تحلیل نقش مدارس در بقا، تاب آوری و بازسازی جوامع جنگ زده

آموزش در شرایط جنگ و منازعه، هم زمان دو چهره متضاد اما به هم پیوسته دارد: از یک سو، نخستین قربانی جنگ است و زیرساخت های آن با تخریب، آوارگی، کمبود منابع و اختلال در فرایند یاددهی-یادگیری مواجه می شود؛ و از سوی دیگر، یکی از مهم ترین ابزارهای بقا، تاب آوری و بازسازی اجتماعی به شمار می رود. این مقاله با رویکردی علمی-ترویجی نشان می دهد که مدرسه در جوامع جنگ زده صرفا محل انتقال دانش نیست، بلکه فضایی برای حفظ امنیت روانی کودکان، بازتولید پیوندهای اجتماعی، کاهش آسیب های ناشی از تروما، و آماده سازی نسل آینده برای بازسازی صلح است. در این نوشتار، ابتدا آثار جنگ بر نظام آموزشی بررسی می شود، سپس نقش آموزش در شرایط اضطرار و پساجنگ تحلیل می گردد و در ادامه، با اشاره به نمونه هایی از کشورهای درگیر منازعه، اهمیت سیاست گذاری آموزشی در بحران روشن می شود. در پایان نیز مجموعه ای از راهبردهای عملی برای حمایت از آموزش در جنگ ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش در شرایط اضطرار ، جنگ ، تاب آوری ، مدرسه ، بازسازی اجتماعی ، صلح ، بحران انسانی