تاثیر راهبردهای یادگیری مشارکتی بر کاهش اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان

اهمال کاری تحصیلی به عنوان یکی از چالش های رفتاری و روانشناختی رایج در میان فراگیران، پیامدهای ناگواری نظیر افت عملکرد علمی، افزایش اضطراب و کاهش خودکارآمدی را به همراه دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی مروری و تحلیلی تاثیر راهبردهای یادگیری مشارکتی بر کاهش اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش در این مطالعه، مروری-تحلیلی بوده و با فیش برداری و واکاوی نظام مند اسناد، کتاب ها و مقالات معتبر علمی در پایگاه های داده داخلی و بین المللی سامان یافته است. یافته های حاصل از تحلیل متون نشان می دهد که گذار از ساختارهای آموزشی انفرادی و رقابتی به سوی الگوهای یادگیری مشارکتی، نقش تعیین کننده ای در افزایش مسئولیت پذیری فردی و گروهی فراگیران ایفا می کند. یادگیری مشارکتی از طریق متدهای حل مسئله گروهی، تقسیم وظایف، هم افزایی شناختی و ارتقای ارتباطات میان فردی، انگیزه درونی فراگیران را بیدار کرده و به تعویق انداختن تکالیف را به حداقل می رساند. همچنین، صلاحیت حرفه ای معلمان در مدیریت موقعیت های یاددهی-یادگیری روییدنی و کیفیت بخشی به ساختار تعاملی کلاس، به عنوان متغیرهای واسطه ای کلیدی در کاهش استرس و بهبود مدیریت زمان عمل می کنند. در مقابل، وجود موانع فیزیکی و ساختاری در مدارس، مانعی جدی در مسیر اجرای بهینه این راهبردها ایجاد می کند. در نهایت، اتخاذ راهبردهای مشارکتی، راهبردی اساسی برای تربیت نسلی باانگیزه، خودتنظیم و به دور از رفتارهای اهمال کارانه به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، اهمال کاری تحصیلی ، فراگیران ، روش های نوین تدریس ، خودتنظیمی.