بررسی اثربخشی تمرینات عملکردی بر بهبود مهارت های بنیادی حرکتی دانش آموزان پسر بیش فعال دوره اول ابتدایی

مقدمه: اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات عصبی رشدی در کودکان است که اغلب با تاخیر و مشکلات در مهارت های حرکتی بنیادی همراه است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی تمرینات عملکردی بر بهبود مهارت های حرکتی بنیادی (جابجایی و کنترل شیء) دانش آموزان پسر بیش فعال دوره اول ابتدایی شهر خرم آباد بود. روش: در این پژوهش نیمه تجربی ۲۴ دانش آموز پسر دوره اول ابتدایی مبتلا به ADHD به روش در دسترس و هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تجربی (۱۲ نفر) و کنترل (۱۲ نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت ۸ هفته (۳ جلسه ۶۰ دقیقه ای در هفته) تحت مداخله تمرینات عملکردی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ فعالیت سازمان یافته ای نداشت. مهارت های حرکتی بنیادی ۲۴ ساعت پیش و پس از مداخله با آزمون رشد حرکتی درشت (TGMD-۲) ارزیابی شد. داده ها با آزمون تی وابسته و تحلیل کوواریانس (با کنترل اثر پیش آزمون) در نرم افزار SPSS  و سطح معناداری ۰/۰۵ P≤تحلیل شدند. نتایج: تمرینات عملکردی باعث بهبود معنادار مهارت های جابجایی (میانگین گروه کنترل ۰/۲۹± ۲۴/۸و گروه تجربی  ۰/۳۶ ± ۲۶/۱۰)، (۸/۷ درصد افزایش؛  ۰/۰۰۱P= ) و مهارت های کنترل شیء(میانگین گروه کنترل ۳/۰۴ ± ۲۴/۵ و میانگین گروه تجربی ۳/۳۶ ± ۲۸/۸) (۱۵/۷ درصد افزایش؛ ۰/۰۰۱P=) در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل شد. نتیجه گیری: تمرینات عملکردی به عنوان مداخله ای موثر و غیردارویی می تواند مهارت های حرکتی بنیادی را در دانش آموزان پسر بیش فعال دوره اول ابتدایی بهبود بخشد. این یافته ها بر لزوم گنجاندن برنامه های حرکتی عملکردی در برنامه های آموزشی و درمانی این کودکان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

Functional training ، fundamental motor skills ، movement skills ، object control skills ، attention deficit/hyperactivity disorder (ADHD) ، تمرینات عملکردی ، مهارت های حرکتی بنیادی ، مهارت های جابجایی ، مهارت های کنترل شیء ، اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)