اثر ساختاری خودکارآمدی تحصیلی، انگیزه تحصیلی و سلامت روان بر فرسودگی تحصیلی نوجوانان دارای استرس تحصیلی: نقش میانجی گری حمایت اجتماعی ادراک شده از سوی معلم

مقدمه: با توجه به استرس تحصیلی بالا در نوجوانان و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی و فرسودگی، بررسی عوامل و مکانیسم های تاثیرگذار بر فرسودگی تحصیلی نوجوانان دارای استرس تحصیلی حائز اهمیت است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر ساختاری خودکارآمدی تحصیلی، انگیزه تحصیلی و سلامت روان بر فرسودگی تحصیلی نوجوانان دارای استرس تحصیلی با نقش میانجی­گر حمایت اجتماعی ادراک شده  از سوی معلم بود. روش : روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. بدین منظور، ۳۰۰ نفر از دانش ­آموزان دختر دوره دوم متوسطه در شهر سمنان که دارای استرس تحصیلی بودند، به روش نمونه­ گیری در دسترس، انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه­ های خودکارآمدی(Muris)، انگیزش تحصیلی(AMS)، سلامت عمومی(GHQ-۲۸)، حمایت اجتماعی ادراک شده از سوی معلم(PSST)، استرس تحصیلی(LASRS) و فرسودگی تحصیلی(AB) استفاده شد. نتایج : ۶۹ درصد از تغییرات فرسودگی تحصیلی دانش آموزان توسط متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی، انگیزه تحصیلی، سلامت روان و حمایت اجتماعی ادراک شده  از سوی معلم تبیین می شود. بیشترین تاثیر مستقیم بر فرسودگی تحصیلی مربوط به خودکارآمدی تحصیلی با ضریب  ۰/۵۱ است. بیشترین تاثیر غیرمستقیم بر فرسودگی تحصیلی نیز مربوط به خودکارآمدی تحصیلی با ضریب ۰/۱۱۹ است. همچنین ۲۱ درصد از تغییرات حمایت اجتماعی ادراک شده از سوی معلم توسط متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی، انگیزه تحصیلی و سلامت روان تبیین می شود. بیشترین تاثیر مستقیم بر حمایت اجتماعی ادراک شده از سوی معلم مربوط به خودکارآمدی تحصیلی و سلامت روان با ضریب ۰/۳۰ است. نتیجه گیری: الگوی ساختاری خودکارآمدی تحصیلی، انگیزه تحصیلی و سلامت روان بر فرسودگی تحصیلی با میانجی گری حمایت اجتماعی ادراک شده از سوی معلم از برازش مطلوب برخوردار است.

کلیدواژه ها:

Academic self-efficacy ، Academic motivation ، Mental Health ، Academic Burnout ، Academic Stress ، Perceived social support. ، خودکارآمدی تحصیلی ، انگیزه تحصیلی ، سلامت روان ، فرسودگی تحصیلی ، استرس تحصیلی ، حمایت اجتماعی ادراک شده از سوی معلم.