بررسی همبستگی بین بهزیستی اجتماعی با سلامت جسمانی و روانی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان

مقدمه: بهزیستی اجتماعی به عنوان یکی از عوامل موثر بر سلامت شناخته شده است. در بین دانشجویان علوم پزشکی به دلیل اهمیت ارتباطات موثر با جامعه در آینده شغلی آن ها، این موضوع حائز اهمیت است. مطالعه حاضر با هدف تعیین همبستگی بین بهزیستی اجتماعی با سلامت جسمانی و روانی در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال ۱۴۰۳ انجام شده است. روش کار: پژوهش حاضر به صورت توصیفی-همبستگی روی ۱۲۰ دانشجوی پزشکی انجام شد. دانشجویان از مقاطع مختلف تحصیلی (علوم پایه، فیزیوپاتولوژی، کارآموز و کارورز) با استفاده از روش نمونه گیری چندمرحله ای طبقه ای-تناسبی و تصادفی ساده انتخاب شدند. جمع اوری داده ها با پرسشنامه جمعیت شناختی، «پرسشنامه بهزیستی اجتماعی کییز» (Keyes's Social Well-Being Questionnaire) و «فرم کوتاه بررسی سلامت -۳۶ عبارت» (۳۶-Item Short Form Health Survey) انجام شد. روایی ابزارها با استفاده از روایی محتوا به روش کیفی و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ اندازه گیری شد. ابزارها از طریق شبکه مجازی در اختیار دانشجویان قرار گرفت. تحلیل داده ها با نرم افزار اس پی اس اس نسخه ۲۴  انجام شد.  یافته ها: میانگین نمره کل سلامت ۶۵/۱۷ ± ۷۳/۶۱ و نمره کل بهزیستی اجتماعی ۷۲/۵ ± ۸۰/۵۹ بود. میانگین نمره کل سلامت در مقطع کارآموزی به طور معناداری بیشتر از مقطع علوم پایه بود (۰۲۶/۰=P). بر اساس نتایج همبستگی، بین بهزیستی اجتماعی و معدل تحصیلی همبستگی غیرمستقیم و معناداری (۲۰۴/۰ -=r ،۰۲۶/۰=P) و بین بهزیستی اجتماعی و نمره کل سلامت نیز همبستگی مستقیم و معناداری (۰۵۷/۰=r ،۰۴۵/۰=P) وجود دارد. نتیجه گیری: با توجه به همبستگی ضعیف بین بهزیستی اجتماعی و سلامت دانشجویان، پیشنهاد می شود تحقیقات بیشتری برای بررسی عمیق تر این رابطه انجام شود تا بتوان توصیه های مبتنی بر شواهد قوی تری ارائه داد.

کلیدواژه ها:

Social Well-Being ، Health ، Medical Students. ، بهزیستی اجتماعی ، سلامت ، دانشجویان پزشکی.