بررسی میزان تاب آوری کادر بهداشتی و درمانی و عوامل موثر بر آن در درمانگاه اربعین در سال ۱۴۰۲

مقدمه: تجمعات انبوه نظیر پیاده روی اربعین، با چالش هایی مانند تراکم جمعیت، محدودیت امکانات بهداشتی و خطر حوادث غیرمترقبه، سیستم های سلامت را تحت فشار قرار می دهند. تاب آوری کادر درمان در این محیط های پرفشار، عاملی کلیدی برای کاهش استرس و فرسودگی شغلی است. این مطالعه با هدف بررسی سطح تاب آوری کادر بهداشتی- درمانی فعال در درمانگاه های مراسم اربعین ۱۴۰۲ و شناسایی عوامل موثر بر آن انجام شد روش ها: این مطالعه ی توصیفی- مقطعی روی ۹۶ نفر از کارکنان مرکز پیش بیمارستانی مرز خسروی قصرشیرین (شهریورماه ۱۴۰۲) انجام شد. داده ها با پرسشنامه دموگرافیک و پرسشنامه تاب آوری کانر-دیویدسون جمع آوری گردید. یافته ها: میانگین نمره ی کلی تاب آوری شرکت کنندگان ۱۳/۳۴ ± ۹۵/۰۹ و در سطح متوسط ارزیابی شد. بالاترین نمره، در زیر مقیاس تصور از شایستگی فردی با نمره ۵/۲۲ ± ۳۰/۷۹ و پایین ترین نمره در زیر مقیاس تاثیرات معنوی ۱/۶۱ ± ۷/۷۱ بود. از بین متغیرهای دموگرافیک، تنها تحصیلات و نوع استخدام با تاب آوری ارتباط معنی دار داشت. به طوریکه افراد با تحصیلات بالاتر و استخدام رسمی/پیمانی، نمره ی تاب آوری بالاتری نسبت به نیروهای شرکتی و طرحی داشتند. نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد که میانگین تاب آوری کادر بهداشتی- درمانی شاغل در مرکز پیش بیمارستانی مرز خسروی قصرشیرین در سطح متوسط قرار دارد. یافته های این مطالعه بر لزوم طراحی برنامه های حمایتی هدفمند برای تقویت تاب آوری در محیط های پراسترس مرزی، از طریق آموزش مهارت های مقابله ای، بهبود امنیت شغلی و ارائه ی خدمات روانشناختی در دسترس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، کادر بهداشتی و درمانی ، گردهمایی انبوه