پیش بینی اضطراب و پرخاشگری کودکان پیش دبستانی بر اساس هوش اخلاقی، دلبستگی و کیفیت مراقبت مادرانه با استفاده از شبکه ی عصبی پرسپترون چند لایه

مقدمه: اضطراب و پرخاشگری، شایع ترین مشکلات دوران کودکی به حساب می آیند که ۲۰-۶ درصد کودکان آن را تجربه می کنند. با توجه به شیوع بالا و اثرات دیرپای ابتلا به این اختلالات، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی این اختلالات بر اساس عوامل محیط عاطفی خانواده (کیفیت مراقبت مادرانه) و وضعیت روانی کودک (هوش اخلاقی و کیفیت دلبستگی) انجام شده است. روش ها: این مطالعه با مشارکت ۱۴۱ مادر در شهر تهران در سال ۱۴۰۲، در یک دوره ۴ ماهه انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه های مرتبط با اضطراب، پرخاشگری، دلبستگی، هوش اخلاقی و مراقبت مادرانه جمع آوری و با استفاده از روش همبستگی، مدل شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چندلایه (MLP) تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: یافته ها نشان دادند که خویشتن داری، توانایی انطباق مثبت و در دسترس بودن مراقب بیشترین تاثیر را در پیش بینی اضطراب و پرخاشگری دارند. عدالت، صبوری و بردباری نیز از عوامل موثر در کاهش پرخاشگری بودند. در مقابل، رفتارهای منفی و احترام تاثیر کمتری بر اضطراب داشتند. مدل ارائه شده کارآیی خوبی در پیش بینی این دو اختلال نشان داد.. نتیجه گیری: نتایج بر اهمیت مداخلات هدفمند برای کاهش چالش های هیجانی- اجتماعی کودکان تاکید می کنند و نقش عوامل مرتبط با خانواده و محیط عاطفی را در پیشگیری از این اختلالات برجسته می سازند. همچنین، این تحقیق کارایی مدل MLP را در تحقیقات سلامت روان نشان داد و مسیرهایی برای بهبود پیش بینی اختلالات روانی ارائه داده است.

کلیدواژه ها:

پرسپترون چندلایه ، دلبستگی ، شبکه های عصبی مصنوعی ، کیفیت مراقبت مادرانه و هوش اخلاقی