بررسی تغییرات قبل و بعد از همودیالیز بر روی رتین بیماران نارسایی مزمن کلیه با روش آنژیوگرافی توموگرافی انسجام نوری

مقدمه: همودیالیز، می تواند باعث تغییر در همودینامیک مایعات بدن و تاثیر بر روی چشم گردد. در این مطالعه برای بررسی تاثیر همودیالیز بر شاخص های رتین چشم از روش آنژیوگرافی توموگرافی انسجام نوری  قبل و بعد از همودیالیز اجرا گردید. روش ها: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی ۲۷ بیمار مبتلا به نارسایی مزمن کلیوی در بخش دیالیز بیمارستان هاجر شهرکرد اجرا گردید. معیارهای ورود شامل سابقه ی همودیالیز به مدت حداقل ۱ سال و عدم ابتلا به بیماری قبلی چشم از قبیل گلوکوم، رتینوپاتی، بیماری های شبکیه یا جراحی قبلی بر روی چشم و معیار خروج ابتلا به دیابت بود. برای جمع آوری اطلاعات از چک لیست استفاده گردید. بررسی شاخص های رتین با استفاده از دستگاه آنژیوگرافی توموگرافی انسجام نوری قبل و بعد دیالیز انجام گرفت. یافته ها: شاخص های ضخامت رتین و تراکم عروق سطحی رتین قبل و بعد از همودیالیز تغیر معنی داری نداشتند (۰۵/۰ < P). نتایج تراکم عروق عمقی رتین نشان داد میانگین پارافووا نیمه تحتانی از ۶۱/۴۹µmقبل از همودیالیز به ۴۴/۲۲  µmبعد از همودیالیز (۰۱۹/۰ = P). میانگین پارا فووا تمپورال از ۸۱/۱۸  µmبه (۰/۰۵ = P)، ۴۲/۹۵  µmمیانگین پارا فووا نازال از ۴۸/۲۳  µmبه (۰/۰۲۲ = P)، ۸۶/۴۲ µm و میانگین پری فووا نازال از ۴۳/۵۱ µm به ۴۵/۰۱  µmکاهش یافت. نتیجه گیری: با توجه به اینکه OCTA یک تکنیک تصویربرداری جدید است و نتایج مطالعات در این زمینه محدود است، نتایج باید با احتیاط تفسیر شود. بر اساس یافته های حاصل از این پژوهش همودیالیز تغیرات چندان قابل توجهی بر شاخص های رتین بیماران ایجاد نکرده است.

کلیدواژه ها:

همودیالیز ، نارسایی مزمن کلیه ، شبکیه ، آنژیوگرافی توموگرافی انسجام نوری