مقایسه ی خصوصیات ام آرای اولیه عصب اپتیک و مغز بیماران مبتلا به نوریت اپتیک با تشخیص های متفاوت در پیگیری یک ساله

مقدمه: نوریت بینایی، وضعیتی است که در آن عصب چشم ملتهب یا تحریک می شود ومی تواند به دلیل بیماری یا بدون هیچ دلیل شناخته شده خاصی رخ دهد. مطالعه ی حاضر با هدف بررسی و مقایسه ی خصوصیات ام آرای اولیه عصب اپتیک و مغز بیماران مبتلا به نوریت اپتیک با تشخیص های متفاوت در پیگیری یک ساله انجام شد.روش ها: این مطالعه ی مقطعی روی ۳۰ بیمار مبتلا به نوریت اپتیک حاد مراجعه کننده ی به بیمارستان کاشانی و فیض اصفهان طی سال های ۱۴۰۱-۱۴۰۳ انجام شد. بررسی حدت بینایی توسط چارت اسنلن، بررسی نقص ظاهری نسبی مردمک چشم و تست تشخیص رنگ طی کمتر از ۴۸ ساعت از مراجعه، تحت MRI انجام شد. سکانس DWI از نظر میزان ضریب پخش ظاهری (ADC) ضایعه ON مورد بررسی قرار گرفت.میزان ADC هنگام تهیه تصاویر تعیین شد. پس از اولین حمله نوریت اپتیک حاد بیماران به مدت یکسال تحت نظر قرار گرفته و بررسی های لازم در نوریت اپتیک شامل معاینات بالینی، بررسی آنتی بادی های AQP۴ و MOG و MRI پیگیری انجام شد.یافته ها: درگیری عصب اپتیک درسمت راست (۶۳ درصد) و با وسعت درگیری کمتر از ۱/۲ طول عصب (۶۳ درصد) بود. یافته های MRI مغز در ۵/۱۸ درصد نرمال، ۴/۰ درصد نامشخص، ۳/۵۹ درصد ضایعات انتشار فضایی و ۱۴/۸ درصد ضایعات انتشار درفضا و زمان ۲ بود. توزیع فراوانی جنسیت، سمت درگیری، افزایش جذب ماده ی کنتراست و سگمان درگیری و میانگین سن، وسعت درگیری ON در بین بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروز و CIS اختلاف معناداری نداشتند (۰/۰۵ < P). یافته های پیگیری یکساله تصاویر ON در ۱۷ مورد (۶۳ درصد) تشخیص قطعی مالتیپل اسکلروز، ۹ مورد (۳۳/۳ درصد) تشخیص قطعی CIS و تنها ۱ مورد (۳/۷ درصد) تشخیص NMO بود.نتیجه گیری: اگرچه همبستگی بین الگوی MRI در ابتدای شروع و بهبودی بینایی نامشخص است، مشاهده ضایعات مغزی و تعداد آنها در اولین تظاهرات ON می تواند به پیش بینی توسعه مالتیپل اسکلروز کمک کند.

کلیدواژه ها:

ام آرای ، عصب اپتیک ، نوریت اپتیک ، مالتیپل اسکلروز