ارتباط عوامل ژنتیکی میزبان با شدت آنفلوانزای A (H۱N۱) در جمعیت ایرانی

مقدمه: تنوع در فاکتورهای ژنتیکی میزبان می تواند در پاسخ ایمنی و شدت آنفلوانزا نقش داشته باشد. این مطالعه به بررسی ارتباط فاکتورهای ژنتیکی میزبان با شدت آنفلوانزای A H۱N۱ در جمعیت ایرانی پرداخت.روش ها: نمونه های سواب نازوفارنکس از ۹۷ بیمار با تست PCR(+) ارزیابی شدند. پلی مورفیسم های تک نوکلئوتیدی در ژنهای مورد بررسی با پلتفرم iPLEX مطالعه شدند. ارتباط واریانت های ژنتیکی میزبان با شدت آنفلوانزا با تحلیل رگرسیون لجستیک ارزیابی شد.یافته ها: شرکت کنندگان با آنفلوانزای شدید، میانگین سنی بالاتری نسبت به افراد با آنفلوانزای خفیف داشتند، اما معنی دار نبودند (۳۷۶۴/۰ = P). در گروه آنفلوانزای خفیف، میانگین سطوح BMI کمی بالاتر بود (میانگین اختلاف = ۳/۸ کیلوگرم بر مترمربع)، اگرچه معنی دار نبود (۰/۱۰۹۸ = Pt-test). تحلیل رگرسیون لجستیک نشان داد که وجود ژنوتیپ G/A در rs۱۸۰۰۶۲۹، rs۱۸۰۰۸۷۱، rs۱۸۰۱۲۷۴، rs۳۶۱۵۲۵ و rs۸۰۷۰۷۴۰ خطر عفونت شدید آنفلوانزای H۱N۱ را در مقایسه با ژنوتیپ G/G افزایش می دهد. این ارتباط تنها برای rs۱۸۰۰۶۲۹ (۰/۰۹۷ = P) و rs۱۸۰۱۲۷۴ (۰/۰۶۲ = P) (در سطح ۱/۰) معنی دار بود. این ارتباط برای ژنوتیپ های A/A با قدر کمتر مشابه بود. اثر سایر ژنوتیپ ها بر شدت عفونت آنفلوانزای H۱N۱ از نظر آماری معنی دار نبود.نتیجه گیری: در نمونه ای از جمعیت بزرگسالان ایرانی، ارتباطی بین SNPهای مختلف و حساسیت به عفونت شدید آنفلوانزای A/H۱N۱ مشاهده شد. آلل rs۸۰۷۰۷۴۰ هم بر حساسیت و هم بر شدت عفونت A/H۱N۱ در جمعیت ایرانی تاثیرگذار بود. بیماریزایی آنفلوانزا تحت تاثیر مجموعه ای چند ژنی از میزبان و عامل بیماری زا می باشد.

کلیدواژه ها:

ایران ، پلی مورفیسم ژنتیکی ، ساب تایپ H۱N۱ ، شدت بیماری ، ویروس آنفلوانزا A