مقایسه برون تنی اثر ضد قارچی کرومولین سدیم، شربت زوفا، گیاه بارهنگ و صمغ بادام با داروی ضدقارچ وریکونازول برروی کلنی آسپرژیلوس بدست آمده کشت از مایع برونکوآلوئولار بیماران مبتلا به آسم (یک مطالعه پایلوت)

قارچ ها و خصوصا آسپرژیلوس ها به عنوان یکی از عوامل ایجاد کننده آلرژی و آسم هستند. از طرفی داروهای ضد قارچ بسیار گران و گاهی غیرقابل تحمل هستند. سوال این است که آیا مقایسه چند داروی سنتی با روی رشد کلنی آسپرژیلوس در مقایسه با وریکونازول اثر بهتری دارد یا خیر.روش اجرا: نمونه برونکوآلوئولار(BAL) ، بیماران مشکوک به آسم که توسط پزشک به آزمایشگاه ارسال شده بود به روش اسمیر مستقیم و کشت آزمایش گردید .نمونه های مثبت روی محیط کشت که دارای غلظت های مختلفی از داروهای سنتی و یا وریکونازول بودند، پاساژ داده شدند. سپس قطر کلنی آسپرژیلوس در زمان های مختلف و باتوجه به MIC اندازه گیری شد.یافته ها : به غیر از کرومولین سدیم که با غلظت (۰.۵to ۱ μg/ml) استفاده شد واثر مهار کنندگی ناچیزی داشت ، بقیه دارو های سنتی مانند شربت زوفا (۰.۲۵ to ۰.۵ μg/ml)، گیاه بارهنگ (۰.۵ to ۰.۱۲ μg/ml) و پودر صمغ بادام (۰.۵to ۱ μg/ml) توانستند رشد کلنی آسپرژیلوس فلاووس جداشده از بیماران مبتلا به آسم را تا حدودی مهار کنند. در حالیکه وریکونازول نسبت به بقیه داروها با غلظت بسیار پایین تری (۰.۲۵ to ۱ μg/ml) رشد آسپرژیلوس هاییاد شده را بطور واضحی مهار کرد.نتیجه گیری:آسپرژیلوس فلاووس گونه شایع جدا شده از مایع BAL در بیماران مشکوک به آسم قارچی می باشد. هرچند دارو های کرومولین سدیم، شربت زوفا، گیاه بارهنگ و صمغ بادام تا حدودی مهار کننده رشد آسپرژیلوس هستند ولی غلظت مهاری آن ها از وریکونازول کمتر است.

کلیدواژه ها:

کرومولین سدیم ، شربت زوفا ، گیاه بارهنگ و صمغ بادام ، وریکونازول