تحلیل و معرفی بالش های سرامیکی تمدن چین در دوره تانگ
محل انتشار: فصلنامه جلوه هنر، دوره: 18، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 122
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JJHJOR-18-1_008
تاریخ نمایه سازی: 13 خرداد 1405
چکیده مقاله:
بالش های سرامیکی در فرهنگ باستانی چین تفاوتی بارز با آنچه در فرهنگ امروزی شناخته می شود دارند. این نوع بالش ها از سلسله سویی آغاز و در سلسله تانگ رواج پیدا کردند و در سلسله های بعدی، شامل سونگ، جین، مینگ و چینگ ادامه یافتند. پژوهش حاضر، در پی پاسخ به این دو سوال است؛ ۱) نقش و جایگاه بالش های سرامیکی در زندگی روزمره مردم دوره تانگ چگونه بوده است؟ ۲) نوآوری های تکنیکی در لعاب سانسای دوره تانگ چگونه سبب خلق فرم، نقوش و رنگ های متنوع در بالش های سرامیکی شده است؟ روش تحقیق براساس هدف، از نوع کاربردی و براساس ماهیت و روش از نوع توصیفی و تحلیلی است. روش گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای و مراجعه به وبگاه های معتبر صورت گرفته است. جامعه آماری شامل ۳۰ قطعه از بالش های سرامیکی دوره تانگ است که با نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند. یکی از اهداف پژوهش، شناسایی کارکرد بالش های سرامیکی در زندگی روزمره و باورهای مردم دوره تانگ است. از اهداف دیگر تحلیل نوآوری های تکنیکی این بالش ها از منظر شکل و فرم، تزیینات و استفاده از لعاب سانسای است. تحلیل این آثار نه تنها به درک بخشی از صنعت سرامیک چین کمک می کند، بلکه نگاهی به آداب ورسوم و باورهای مردم آن زمان نیز ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که تغییرات اجتماعی، گرم شدن آب وهوا و نیاز به خنک شدن در خواب ازجمله دلایل شکل گیری این بالش ها بوده است. تکنیک های به کاررفته شامل حکاکی و تزئین با لعاب مشهور به «تانگ سانسای» است که از سه رنگ زرد کهربایی، سبز و آبی تیره حاصل از اکسیدهای آهن، مس و کبالت، تشکیل شده است. نقوش به کاررفته در این بالش ها بیشتر نقوش گیاهی، نقش پرندگان و نقش انسانی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
عاطفه فاضل
استادیار گروه هنرهای صناعی، دانشکده هنرهای صناعی، دانشگاه هنراسلامی تبریز، تبریز، ایران نویسنده مسئول.
وجیهه آوای
دانشجوی کارشناسی ارشد هنر اسلامی، گروه هنرهای صناعی، دانشکده هنرهای صناعی، دانشگاه هنراسلامی تبریز، تبریز، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :