تحلیل پیشران های کلیدی توسعه پایدار کشاورزی در حوضه آبریز زاینده رود استان اصفهان براساس رویکرد اثرات متقاطع

هدف : هدف این مقاله تحلیل پیشران های کلیدی توسعه پایدار کشاورزی در حوضه آبریز زاینده رود استان اصفهان با رویکرد اثرات متقاطع است. پژوهش حاضر کاربردی، از نوع توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری خبرگان مرتبط با توسعه کشاورزی در استان بودند.روش پژوهش : جهت جمع آوری داده ها از منابع کتابخانه ای، پرسشنامه و مصاحبه استفاده گردید. برای شناسایی مولفه ها و پیشران های اولیه موثر بر توسعه پایدار کشاورزی در حوضه آبریز زاینده رود استان اصفهان از روش دلفی و مصاحبه با نخبگان و مسئولین اجرایی استفاده شد و برای انتخاب خبرگان نیز تکنیک گلوله برفی به کار رفت. در نهایت ۴۰ پیشران کلیدی با پهنای ماتریس ۴۰×۴۰ تنظیم شد. پرسشنامه ها نیز بین ۲۵ نفر از خبرگان توزیع شدند. با شناسایی مولفه های اولیه از طریق نرم افزار Micmac، ماتریس اثرات متقاطع با استفاده از نظر نخبگان شکل داده و با دادن امتیازدهی زوجی شاخص های مورد نظر بر حسب میزان تاثیرگذاری و تاثیرپذیری آن ها از صفر تا ۳ مشخص شد.یافته های پژوهش : در این پژوهش برای آینده نگاری توسعه پایدار کشاورزی دو پیشران کلیدی شناسایی گردید که شامل توسعه کشاورزی در محیط های کنترل شده نظیر گلخانه ها و توسعه زیرساخت ها برای ایجاد صنایع تبدیلی و تکمیلی کشاورزی می شدند.

کلیدواژه ها:

آینده نگاری ، پیشران های کلیدی ، توسعه کشاورزی ، حوضه آبریز زاینده رود