مدل سازی نظام نظارت برای تسهیلات اعطایی بانک کشاورزی: رویکرد گراندد تئوری

ضعف در نظارت بر اعطای تسهیلات کشاورزی هر ساله به انحراف گسترده منابع، افزایش مطالبات معوق و افت بهره وری در سطح ملی منجر می شود. در همین راستا، این پژوهش کاربردی-کیفی با بهره گیری از رویکرد نظریه داده بنیاد، یک الگوی بومی و هوشمند نظارتی برای بانک کشاورزی ارائه می دهد که با کاهش ریسک اعتباری، بهینه سازی فرایندها و تقویت پایش مستمر، زمینه ارتقای کارایی نظام بانکی را فراهم می سازد. جامعه آماری پژوهش حاضر خبرگان بانک کشاورزی بود و داده ها از طریق ۱۷ مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته با نمونه گیری هدفمند-گلوله برفی گردآوری شد. تحلیل داده ها با کدگذاری باز، محوری و انتخابی در MAXQDA ۲۰۲۰ انجام شد و یک مدل پا را دایمی شش مقوله ای استخراج شد. شرایط علی شامل ضعف ساختاری، کمبود نیروی متخصص و نارسایی های فرآیندی بود و پدیده مرکزی، ارتقای نظارت از ناکارآمدی به ساختارمندی شناسایی شد. شرایط زمینه ای و مداخله گر، محدودیت های سازمانی، فشارهای کلان اقتصادی و دخالت های غیرتخصصی را دربر می گرفت. راهبردها بر هوشمندسازی نظارت، شفافیت گزارشگری، هماهنگی بین سازمانی و بازمهندسی فرآیندها تمرکز داشت. پیامدهای مدل شامل کاهش انحراف منابع، افزایش بازپرداخت تسهیلات و ارتقای بهره وری ملی است و چارچوبی عملی برای بانک های مشابه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک اعتباری ، پایش هوشمند ، هماهنگی نهادی ، بازمهندسی نظارت ، مشارکت کشاورزان