بررسی رابطه میان جو سازمانی مدارس و میزان رضایت شغلی معلمان و کارکنان آموزشی در مدارس

نظام آموزشی هر جامعه، زیربنای توسعه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و انسانی آن جامعه به شمار می آید و مدارس به عنوان اصلی ترین نهاد تربیتی، نقش بنیادینی در شکل دهی شخصیت، نگرش، مهارت و آینده نسل های جدید ایفا می کنند. در این میان، کیفیت عملکرد مدارس تا حد زیادی به نیروی انسانی آن، به ویژه معلمان و کارکنان آموزشی وابسته است؛ زیرا این افراد به عنوان عناصر محوری فرایند تعلیم و تربیت، مسئول انتقال دانش، ارزش ها، هنجارها و مهارت های لازم برای زندگی اجتماعی هستند. بدیهی است که تحقق اهداف آموزشی و تربیتی بدون وجود معلمان و کارکنانی توانمند، باانگیزه، متعهد و رضایتمند امکان پذیر نخواهد بود. از این رو، توجه به عواملی که می توانند بر روحیه، انگیزه، عملکرد و رضایت شغلی کارکنان آموزشی اثرگذار باشند، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. در دهه های اخیر، موضوع «جو سازمانی» به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر عملکرد سازمان ها مورد توجه گسترده پژوهشگران علوم تربیتی، مدیریت آموزشی و رفتار سازمانی قرار گرفته است. جو سازمانی، بازتابی از ادراک مشترک اعضای سازمان نسبت به محیط کاری، روابط انسانی، سبک مدیریت، میزان حمایت سازمانی، ساختار ارتباطات، عدالت، اعتماد، همکاری و فضای روانی حاکم بر سازمان است. در واقع، جو سازمانی بیانگر فضای کلی و حاکم بر محیط کار می باشد که می تواند احساس امنیت، آرامش، تعلق، انگیزش و رضایت را در میان کارکنان تقویت یا تضعیف کند. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی رابطه میان جو سازمانی مدارس و میزان رضایت شغلی معلمان و کارکنان آموزشی در مدارس پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که جو سازمانی مدارس نقش اساسی و تعیین کننده ای در میزان رضایت شغلی معلمان و کارکنان آموزشی دارد و هرچه این جو مثبت تر، مشارکتی تر و مبتنی بر عدالت و حمایت باشد، سطح رضایت شغلی و به تبع آن کیفیت عملکرد آموزشی به طور معناداری افزایش می یابد. بنابراین بهبود جو سازمانی را می توان یکی از مهم ترین راهبردهای ارتقای اثربخشی نظام آموزشی دانست.

کلیدواژه ها:

جوسازمانی ، مدارس ، رضایت شغلی ، آموزش ، دانش آموزان