رابطه خودتنظیمی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه

هدف پژوهش حاضر رابطه خودتنظیمی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه بود. این پژوهش، به لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر ابهر (حدودا ۱۰۰۰نفر) در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بوده است. ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شده‎اند. ابزار پژوهش پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی شوارزر و جروسالم(۱۹۸۲) پرسشنامه خودتنظیمی شوارزر و جروسالم (۱۹۸۲) استدر سطح آمار استنباطی از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره استفاده شد.نتایج نشان داد بین خودتنظیمی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه رابطه مثبت و معناداری وجود دارد .(P=۰.۰۰۱)

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان دختر متوسطه