چالش هویت در معماری مدرن شهری: تقابل جهانی شدگی و بوم گرایی

جهانی شدگی به عنوان یکی از نیروهای محوری عصر حاضر، ساختارهای فرهنگی، اجتماعی و کالبدی شهرها را به چالش کشیده است. در این میان، معماری مدرن شهری به عنوان بستری که هویت جمعی جوامع در آن بازنمایی می شود، به میدان تقابل دو جریان متضاد تبدیل شده است: از یک سو، نیروی یکسان ساز جهانی شدگی که حامل ارزش های فراملی و سبک های بین المللی است و از سوی دیگر، جریان بوم گرایی که بر حفظ ویژگی های محلی، تاریخی و فرهنگی تاکید دارد. این پژوهش با رویکرد توصیفی ، به بررسی ابعاد نظری این تقابل و بازتاب آن در کالبد شهرهای معاصر می پردازد. یافته ها نشان می دهد که بحران هویت در معماری معاصر نه تنها نتیجه انفعال در برابر جریان های جهانی، بلکه حاصل فقدان رویکردی انتقادی در مواجهه با سنت و مدرنیته است. در این میان، منطقه گرایی انتقادی با ارائه چارچوبی متوازن، امکان دستیابی به معماری اصیل و زمینه مند را فراهم می کند. این مقاله با بازخوانی مبانی نظری و تحلیل نمونه های موردی، راهکارهایی برای خروج از دوگانه ی تقلید محض یا طرد مطلق ارائه می دهد و بر ضرورت شکل گیری معماری «جهانی-بومی» به عنوان مسیری پیشرو تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

جهانی شدگی ، بوم گرایی ، هویت معماری ، بحران هویت شهری ، منطقه گرایی انتقادی