تحلیل فقهی–حقوقی حسن معاشرت: تنظیم تعاملات زوجین در فضای مجازی

ظهور فناوری های نوین و اشتغال مفرط به فضای مجازی، منجر به پدید اری غیبت عاطفی در روابط زوجین شده که پیامد مستقیم آن، تضییع حقوق غیرمالی، به ویژه حق موانست همسر است. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع فقهی و قوانین موضوعه، به تبیین کارکردهای ایجابی و سلبی قاعده حسن معاشرت (موضوع ماده ۱۱۰۳ ق.م) در مواجهه با مصادیق نوین سوء معاشرت می پردازد. یافته ها نشان می دهد که بواسطه پویایی ذاتی عرف ، امکان بازخوانی قاعده و انطباق آن با چالش های ارتباطات فناورانه فراهم است؛ لذا اشتغال افراطی به فضای مجازی که منجر به نقض حضور عاطفی و سلب آرامش پایدار گردد، در چارچوب این قاعده قابل تحلیل و نقد است. علاوه بر این، جنبه سلبی قاعده، بر الزامات اخلاقی و حقوقی حفظ حریم خصوصی دیجیتال و اسرار زوجین تاکید ورزیده و ضرورت انطباق هنجارهای ارتباطی با واقعیت های زیست مجازی را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

حسن معاشرت ، فضای مجازی ، غیبت عاطفی ، حقوق زوجین ، سوء معاشرت دیجیتال