بازمهندسی ذهن در عصر اینستاگرام: واکاوی تاثیرات شناختی، عصبی و روان شناختی مصرف بصری شبکه های اجتماعی

این مقاله با هدف بررسی نوآورانه و میان رشته ای تاثیرات عمیق اینستاگرام بر فرایندهای شناختی، عاطفی و هویتی اذهان کاربران نگاشته شده است. با مرور نظام مند پیشینه ی پژوهش، تحلیل داده های تجربی پیشین شامل مطالعات عصب پژوهشی، روان شناسی بالینی و علوم شناختی، و تلفیق یافته ها در چارچوب نظریه ی پردازش دوگانه، نشان داده شد که معماری تعاملی اینستاگرام مبتنی بر پیمایش بی پایان، بازخوردهای فوری اجتماعی و الگوریتم های شخصی سازی، غلبه ی مزمن سیستم خودکار ذهنی را بر سیستم بازتابی تقویت می کند. داده های فراتحلیلی حاکی از کاهش معنادار ظرفیت حافظه ی کاری و نگهداری توجه، و افزایش حساسیت به محرک های مزاحم در کاربران سنگین اینستاگرام هستند. همچنین، مطالعات تجربی همبستگی قوی میان کاربری منفعل، مقایسه ی اجتماعی صعودی، و افزایش علائم افسردگی و اضطراب را با اندازه های اثر متوسط تا بزرگ گزارش کرده اند. یافته های عصب پژوهشی نیز فعال سازی شدید هسته های پاداش مغزی را در مواجهه با تصاویر دارای تایید اجتماعی بالا نشان می دهند. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت حرکت از توصیف همبستگی به سوی مدل سازی علی سازوکارهای عصبی-شناختی، و طراحی مداخلات مبتنی بر سواد الگوریتمی و خودتنظیمی تاکید دارد. پیشنهادهای تئوریک، کاربردی و پژوهشی ارائه شده، افق جدیدی برای سیاست گذاری سلامت دیجیتال و بازطراحی پلتفرم های بصری با رویکرد سلامت محور ترسیم می کنند.

کلیدواژه ها:

اینستاگرام ، روان شناسی شناختی ، مقایسه ی اجتماعی ، سیستم پاداش مغزی ، کاربری منفعل ، حافظه ی کاری ، سواد الگوریتمی ، سلامت دیجیتال