بررسی تاثیر الگوی تلفیقی تدریس معکوس و کنش های اجتماعی بر ارتقای مسئولیت پذیری زیست محیطی دانش آموزان

تجربه حاضر به منظور افزایش حس مسئولیت پذیری و اهمیت حفظ محیط زیست در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام گرفت. در این تجربه ابتدا با استفاده از روش های جمع آوری اطلاعات مانند فهرست ثبت مشاهدات، پرسشنامه محقق ساخته، مصاحبه با دانش آموزان، همکاران و اولیا، همچنین تحقیقات و مطالعات کتابخانه ای، اطلاعات جمع آوری گردید و سپس داده های این پژوهش با استفاده از آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جامعه مورد بررسی دانش آموزان هنرستان رازی و دبیرستان الزهرا به تعداد ۱۲۰ نفر هستند.در اجرای این پژوهش از نمونه گیری تصادفی بهره گرفته شد. نتایج حاصل از تحلیل ها حاکی از آن است میزان مسئولیت پذیری و آگاهی دانش آموزان نسبت به محیط زیست پایین تر از حد مطلوب بوده، آنها مسئولیت پذیری کمتری در مقابل محیط زیست داشتند. سپس اسناد و مدارک مرتبط با موضوع محیط زیست و روش های نوین تدریس از قبیل کتاب ها، اقدام پژوهی های مرتبط، مقالات معتبر مطالعه شد و با استفاده از راهکارهای همکاران، والدین و متخصصین اقدامات لازم برنامه ریزی و راه حل های اساسی نظیر تدریس معکوس با تاکید بر پژوهش محوری، ایده یابی فرصت طلایی، الگوی مصرف یک معرف اجتماعی، تربیت اجتماعی دانش آموزان با تهیه و طراحی پوستر و دست سازه و نقاشی، کاشت نهال، ساخت کیسه پارچه ای، هدیه آنلاین موزیکال محیط زیستی، روز به یاد ماندنی بهانه ای برای دوستی با زیبارویان طبیعت، نمایش ره آوردها و خلاقیت های دانش آموزان و موزه هنرهای معاصر فلسطین دانش آموزان جهت رفع مشکل اجرا شد.نتایج به دست آمده از شواهد نوع دوم حاکی از آن است که احساس مسئولیت پذیری دانش آموزان به محیط زیست افزایش چشمگیری یافت و راهکارها موجب افزایش رغبت و ایجاد انگیزه و شناخت بیشتر محیط پیرامونی گردید.

کلیدواژه ها:

احساس مسئولیت ، حفظ محیط زیست ، انرژی ، چالش های محیط زیستی.