بررسی ارتقای بینش سیاسی و افزایش مشارکت عمومی

بینش سیاسی به عنوان توانایی درک، تحلیل و قضاوت درباره پدیده های سیاسی، نقشی بنیادین در شکل دهی به کنش های جمعی و فردی در عرصه عمومی ایفا می کند. مقاله مروری حاضر با هدف بررسی نظام مند رابطه بین ارتقای بینش سیاسی و افزایش مشارکت عمومی، به تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و خارجی طی دو دهه اخیر می پردازد. پرسش اصلی آن است که چگونه افزایش آگاهی های سیاسی، نگرش ها و مهارت های تحلیلی شهروندان، به گسترش اشکال مختلف مشارکت (از رای دهی تا کنش گری مدنی) منجر می شود. روش پژوهش، مروری نظام مند و تحلیلی توصیفی بر بنیاد ۱۲۰ منبع معتبر شامل کتاب ها، مقاله های علمی پژوهشی و گزارش های نهادی است. یافته ها نشان می دهد که بینش سیاسی از سه مولفه اصلی دانش سیاسی، ادراک انتقادی و هویت یابی ایدئولوژیک تشکیل شده و هر یک به شیوه ای خاص مشارکت را تسهیل یا محدود می کند. همچنین عواملی چون رسانه های جمعی، نظام آموزشی، سرمایه اجتماعی و ساختارهای فرصت سیاسی به عنوان متغیرهای تعدیل گر عمل می کنند. نتیجه آنکه ارتقای بینش سیاسی بدون ایجاد بسترهای نهادی و فرهنگی مشارکت پذیر، نمی تواند به افزایش پایدار مشارکت بینجامد. این مقاله با ارائه مدلی نظری ترکیبی، پیشنهادهایی برای سیاست گذاری آموزشی و ارتباطی در جهت تقویت شهروندی آگاه و کنشگر ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بینش سیاسی ، مشارکت عمومی ، آگاهی سیاسی ، کنشگری مدنی ، جامعه پذیری سیاسی ، رسانه و سیاست ، سرمایه اجتماعی