پرورش خلاقیت و سلامت روان دانش آموزان در عصر هوش مصنوعی

چکیده مروری مقاله حاضر به بررسی رابطه پیچیده میان پرورش خلاقیت و حفظ سلامت روان دانش آموزان در عصر هوش مصنوعی می پردازد. با ورود فزاینده فناوری های نوین به سیستم آموزشی، فرصت های بی سابقه ای برای شخصی سازی یادگیری و خودکارسازی وظایف تکراری ایجاد شده که می تواند زمان بیشتری برای تفکر واگرا و حل مسئله خلاقانه فراهم کند. در مقابل، نگرانی هایی درباره کاهش تعاملات انسانی، افزایش انزوای اجتماعی و فشار ناشی از تطابق با ابزارهای پیچیده مطرح است. این چکیده استدلال می کند که سلامت روان دانش آموزان که شامل احساس تعلق، خودکارآمدی و توانایی مدیریت استرس است، زیربنای اصلی خلاقیت پایدار محسوب می شود. شواهد نشان می دهد که استفاده بدون برنامه از هوش مصنوعی ممکن است خلاقیت اصیل را با تولید محتوای سریع اما سطحی تضعیف کند. از سوی دیگر، طراحی محیط های یادگیری ترکیبی که در آن هوش مصنوعی به عنوان دستیار فکری عمل می کند، می تواند همزمان به رشد مهارت های خلاقه و آرامش روانی کمک کند. تاکید این مقاله بر نقش معلمان و والدین در واسطه گری سالم میان دانش آموز و فناوری است تا از بروز اضطراب فناورانه و وابستگی شناختی پیشگیری شود. در نهایت، پرورش خلاقیت در عصر دیجیتال نیازمند بازتعریف اهداف آموزشی بر اساس نیازهای عاطفی و اجتماعی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، سلامت روان ، دانش آموزان ، عصر هوش مصنوعی