چگونگی کاهش مشکل منزوی بودن و تقویت تعامل اجتماعی دانش آموز پایه ششم مدرسه شهید لک زاده

=این اقدام پژوهی با هدف بررسی و کاهش مشکل منزوی بودن و ضعف در تعامل اجتماعی یکی از دانش آموزان پایه ششم مدرسه شهید لک زاده در منطقه ۲ شهر تهران انجام شد، مسئله اصلی پژوهش، عدم تمایل دانش آموز به برقراری ارتباط موثر با همکلاسی ها و کاهش مشارکت اجتماعی در فعالیت های کلاسی بود که با گزارش اولیه والدین و مشاهدات معلم مورد توجه قرار گرفت، هدف اصلی پژوهش، افزایش مهارت های ارتباطی، تقویت اعتمادبه نفس و بهبود مشارکت اجتماعی دانش آموز در محیط مدرسه بود، روش پژوهش از نوع اقدام پژوهی بوده و با بهره گیری از روش های کیفی و مشاهده ای اجرا شد، در این راستا گردآوری اطلاعات از طریق دو بخش «شواهد یک» شامل مشاهده رفتار دانش آموز در ابتدای سال تحصیلی و گفت وگو با والدین و همکاران آموزشی و «شواهد دو» شامل ثبت تغییرات رفتاری، بررسی عملکرد در کارهای گروهی و ارزیابی میزان مشارکت در فعالیت های کلاسی انجام گرفت، مداخلات آموزشی شامل تشویق به کار گروهی، انتخاب دانش آموز به عنوان سرگروه، مشارکت در فعالیت های معلم یاری و استفاده از نام کوچک برای تقویت هویت فردی و افزایش احساس تعلق در کلاس بود، همچنین تلاش شد با برجسته سازی نقاط مثبت دانش آموز در حضور همکلاسی ها، اعتمادبه نفس وی تقویت شود، یافته های پژوهش نشان داد که پس از اجرای راهکارها، میزان تعامل اجتماعی دانش آموز به طور قابل توجهی افزایش یافته و رفتارهای انزواطلبانه کاهش پیدا کرده است، همچنین دانش آموز تمایل بیشتری به مشارکت در فعالیت های گروهی و ارتباط کلامی با همسالان نشان داد، نتایج کلی حاکی از آن است که استفاده از روش های حمایتی، تشویقی و مشارکتی در کلاس درس می تواند نقش موثری در بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان منزوی داشته باشد و فضای مثبت تری در کلاس ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، انزواطلبی دانش آموز ، تعامل اجتماعی ، کار گروهی ، اعتمادبه نفس